طراحی لباس در شرف بین المللی و آموزش آن به صورت علمی در مرکز توجه مراکز آموزشی کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه است. از آن جا که کشورهای در حال توسعه با این رشته، هنر و فن میتوانند جلوه های خاص و بنیادین فرهنگی خود را به نمایش در آورند و ثمره اقتصادی برای آنان فراهم آورند، این بحث در کانون توجه و علاقه سیاست گذاران نیز جای گرفته و گسترش دائم و جدی این رشته در دستور کار برنامه ریزان، سیاست گذاران، و مجریان کشورهای مختلف قرار دارد. مردم سرزمین بزرگ و کهن ایران با سابقه ای ارزشمند در ساخت و استفاده از انواع پارچه و طراحی لباس با کاربری های متنوع، از جمله ملت هایی است که طی قرن های طولانی الگوهای خاص را در سطح جهانی و با کاربردهای ملی و بین المللی عرضه کرده. ولی به دلایل گوناگون این حرکت دستخوش فترتی بزرگ و خاموش شده است. اخيرا، با توجه به اهمیت دانش و ارزش اقتصاد در طراحی و تولید پارچه و لباس، تلاش هایی به منظور احیای این رشته صورت گرفته است و از آن جا که توجه به این رشته ضرورتی مهم، علمی، فرهنگی و اقتصادی است، نیاز به برنامه ریزی لازم در آموزش و تربیت افرادی پرتوان، پژوهشگر و حساس نسبت به جامعه و درک شرایط اجتماعی احساس می شود. برای نیل به این مقصود ضروری است که افراد و سازمانهای مرتبط با این رشته با هماهنگی، تقسیم وظایف، و پذیرش مسئولیت در برنامه ریزی، توسعه، تولید، و آموزش و با وحدت رویه برای رسیدن به این مهم گام بردارند.