تجارت جهانی کالا و خدمات از دو جنبه ی مهم اهمیت دارد. اول، اقتصادها از طریق تجارت نیازهای یکدیگر را با حداقل هزینه برای دوطرف تامین می کنند. از این منظر با توجه به مزیت های نسبی» مختلفی که در کشورها وجود دارد، تقسیم کار بین المللی بهترین راه برای دسترسی به رفاه و رشد اقتصادی بیشتر است. این همان نکنه با نظریه ای است که دیوید ریکاردو در ابتدای قرن نوزدهم مطرح و آن را به نام خود در متون اقتصادی و بازرگانی ثبت کرد. دوم و مهم تر آن که، اقتصادها از طریق تجارت کالا و خدمات، با فن آوری های نوین آشنا می شوند. از این منظر تجارت جهانی شاهراه یادگیری است. در واقع، اقتصادها با روی آوردن به تجارت، سیاست بازتری را دنبال می کنند که اجازهی تبادل اطلاعات و انتقال و جذب دانش علمی و فنی موجود در پیشروترین مرزهای جهان را به آنها می دهد. این مساله، به ویژه در این دوره ی متأخر اقتصاد جهانی برجسته تر است؛ چرا که از یک سو فناوری تولید بسیار پیشرفته تر شده است و ارتباطات تجاری سازمان یافته زمینه ی آشنایی با فن آوری به کار رفته در تولید کالاها و خدمات و اشاعهی آن را فراهم می کند؛ از سوی نویسنده و اثر، و همین طور نظر کارشناسی مجموعه ی مشاوران عالی علمی مؤسسه که از صاحب نظران بنام و برجسته ی کشور در حوزه های مختلف اند، شناسایی و به فارسی برگردانده میشوند.
