این که یک نشانه شناس ساختارگرا و مارکسیست درباره ی عکاسی مطالعه کند و اطلاعاتش را با ما درمیان بگذارد، پدیده ای هیجان انگیز است وبه اثری خواندنی با نام اتاق روشن می انجامد. رولان بارت در این کتاب اطلاعاتی بسیار تخصصی و در عین حال جالب به مخاطب ارائه می کند و موجب افزایش درک جامعه شناختی و هنری وی می شود. اتاق روشن کتاب مصوری است که شگفتی ها و غافلگیری های عکاسی را با مخاطب در میان می گذارد و از زاویه ای دیگر و لنزی جدید به هنر و فن عکاسی می نگرد. بارت که از متفکران برجسته در حوزه ی زبان شناسی است، به خوبی در این اثر خود توانسته است مخاطبان را با عکاسی آشنا کند و تاملات خود درباره ی این هنر را به جهانیان عرضه کند. بارت آخرین کارش اتاق روشن را پس از مرگ مادرش نوشت. در این کتاب تعاریفی از استودیوم و پونکتوم ارائه کرده است که از بعد جامعه شناختی دارای اهمیت فراوان هستند. بارت اعتقاد دارد که پدیده ی عکاسی تاریخ را دو قسمت کرده است و اینگونه بر اهمیت آن تاکید می کند؛ در کنار اطلاعات فنی از نظر احساسی نیز قابل توجه است. برای مثال اشاره ی بارت به عکس کودکی مادرش در باغ زمستانی، جنبه ای دیگر از خلاقیت و هنر این فیلسوف بزرگ را برای مخاطب رونمایی می کند.
