در ابتدای کتاب درباره ژن فرانک از قول همسر او (جین دبلیو فرانک) آمده است: ژن فرانک اهمیت مداد را به مرحله ای عالی تر از سایر نقاشان می رساند؛ او جزئیات ریز و تضادهای ملایمی را از بافت و سایه به وجود می آورد. ژن در فصل های 1 تا 5 با آموزش های تکنیکی، فلسفۀ خاص خود و تمایل به اشیای قدیمی و کهنه نیز ظاهر می شود. او در انتقال دانسته هایش سخاوتمند است و برای کمک به هنرجویانِ جدی و افرادی که حتی یک یا دو ساعت را در هفته به این کار اختصاص می دهند، بسیار مشتاق است. ژن فرانک گفته است «هیچ کس نمی تواند به شما آموزش بدهد، من فقط وسیله فراهم می کنم و شما باید خودتان را آموزش بدهید».