با ظهور مکتب فکری نهضت روابط انسانی»، سازمان به عنوان مجموعه ای از گروه ها با ارتباطات رسمی و غیررسمی مطرح گردید؛ از ین پس تأکید بر سازمان غیررسمی نظریه پردازان مدیریت را به سمت و سوی توجه به مفاهیمی چون «فرهنگ سازمانی ا سوق داد. به طوری که در دهه ۱۹۸۰ موضوع فرهنگ سازمانی به موضوع اصلی مورد توجه در مطالعات رفتار سازمانی تبدیل شده بود، تعاریف متفاوت از فرهنگ و ارائه الگوها و ابزارهای اندازه گیری متفاوت از فرهنگ سازمانی در چهار دهه ی گذشته ضمن اینکه نشان از کارکردهای اثربخش آن در مدیریت سازمان ها می باشد، بیانگر این موضوع بوده است که فرهنگ سازمانی پدیده ای است که به شدت به زمینه سازمان وابسته است. لذا لازم است پژوهشگران در سنجش فرهنگ سازمانی سازمان خود به زمینه ها و فرهنگ ملی که در برگیرنده فرهنگ سازمانی است توجه کنند. با توجه به تفاوت های چشمگیر در باب ارزشی ها و مبانی فلسفی جوامع مختلف؛ بی پرده پیداست که روایی ابزارهای سنجش که سازه های آن بر پایه انطباق بابی بومی تعریف نشده باشا.. خالی از شک و تردید نبوده به طوری که نتایج علمی مبتنی بر آن از قابلیت اعتماد لازم برخوردار نخواهد بود. در واقع چنین مقیاس هایی که منطبق بر زمینه های حقیقی سازمان نباشد تصویری ناقص از فرهنگ سازمان بدست می دهد. علاوه بر این ویژگی پویایی خزنده فرهنگ سازمانی و ماهیت کار سازمان به خوبی لزوم نوسازی روش های سنجش آن را تبیین می کند. در این کتاب الگوی ارائه شده از فرهنگ سازمانی برای سازمان های آموزشی نظیر آموزش و پرورش، دانشگاه ها و مؤسسات خصوصی آموزشی در فرهنگ بومی ایرانی – اسلامی کشور ایران طراحی گردیده و اعتبار سنجی شده است.
