لزوم نوشته شدن چنین کتابی هم تعجب برانگیز است. در طول تاریخ بشر، ما بارها مزایای تفکر بی نهایت (نامحدود) را دیده ایم. ظهور جوامع بزرگ، پیشرفتهای علمی و پزشکی و اکتشافات فضایی، همه به این دلیل رخ دادند که تعداد بسیار زیادی از افراد حول یک دلیل مشترک و هدف آرمانی گرد هم آمده بودند، آن هم بدون وجود هیچ نقطه ی پایان مشخصی برای آن هدف. برای مثال اگر یک موشک فضایی سقوط می کرد، بررسی می کردیم که چه چیزی اشتباه بوده و دوباره تلاش میکردیم... و دوباره... و دوباره. و حتی بعد از موفقیت هم ادامه می دادیم. این کارها را به خاطر وعدهی پاداش آخر سال انجام نمی دادیم؛ بلکه به این خاطر انجامشان میدادیم که احساس می کردیم در حال مشارکت در چیزی بزرگتر از خودمان هستیم؛ چیزی ارزشمند که حتی بیشتر از دوران زندگی مان دوام خواهد داشت.
با همه ی این مزایای عمل کردن بر اساس یک دید بی نهایت و بلندمدت به هیچ وجه آسان نیست.