امروزه، با توسعه شگفتانگیز ارتباطات، اطلاعات و رسانههای گروهی، دنیای بدون تبلیغات نامفهوم است؛ چراکه هر فرد، در محیط زندگی خود در معرض ارتباطات و اطلاعاتی قرار دارد که از جنبه تبلیغی برخوردار است. ضمن اینکه، سطح زندگی در ابعاد مختلف اجتماعی و در تعامل با سایر پدیدههای نوین مانند فضای مجازی گسترش فرامکانی و فرازمانی یافته و به مثابه این است که «فراگرد ارتباط به صورت ترکیبهای پروتئینی در مولکولهای سلولهای مغز ذخیره شده است.» (محسنیانراد، 1384: 2)
بنابراین محصول حیاط اجتماعی افراد و گروهها در بستر ویژگیهای ژنتیک فرهنگی به پویایی و شکلگیری خود ادامه میدهد و فرهنگ هر جامعهای بر قواعد و هنجارهایی دلالت دارد که نه تنها در حوزه اقتصادی از فرآیند تولید تا مصرف کالا و خدمات تأثیر میگذارد، بلکه شامل جمیع جوانب و ابعاد زندگی بشر بوده و به عنوان شیوه و روش زندگی پیوسته در کوچکترین عناصر حیاتی انسان نقش دارد. یعنی فرهنگ جزء جداییناپذیر ابعاد مادی و معنوی زندگی افراد و گروههای بشر است. ارتباطات تبلیغی در این بین، با توسل به اکثر علوم و فنون از جمله روانشناسی، فرهنگ، رفتارشناسی به صورت مدام و روزمره در تعامل و تأثیر متقابل با فرهنگ است. از سوی دیگر رسانههای ارتباط جمعی، به عنوان ابزارهای ارتباطات تبلیغی از طریق ایجاد چرخه و اشاعه آموزهها و الگوهای فرهنگی، نقش بسزایی در تحرک و تحول فرهنگی دارند. رسانهها به ویژه در فضای مجازی از نظر کارکردهای آموزشی، یادگیری و القای نمادهای فرهنگی نقش ویژهای ایفا میکنند و در اشتراکگذاری آثار معنوی و مادی میراث فرهنگی، الگوهای زندگی و فکری بشر در میان ملل، اقوام و گروههای انسانی سهم ویژه دارند.