خوشیها و روزها اولین كتاب پروست است و در بیست و پنج سالگی او منتشر شد، اما این مانع آن نبود كه یكی از منتقدان او را، به خاطر همین یك كتاب، از كلاسیكهای زبان فرانسه بداند. پروست در این كتاب عمدهی آثاری را كه تا آن زمان نوشته و در نشریات مختلف به چاپ رسانده بود، از قصه و مقاله و شعر منظوم و منشور، به طرزی سازمانمند و به هم پیوسته، اما نه طبق ملاحظاتی از قبیل تاریخ انتشار یا مضمون، بلكه در ترتیبی دورانی گرد آورد. خواننده در این كتاب با برخی از ظریفترین نمونههای اندیشه و نثر پروست، و گهگاه برخی از شیواترین قطعات ادبیات قرن بیستم فرانسه آشنا میشود. اما كسی كه شاهكار پروست، در جستوجوی زمان از دست رفته، را بخواند، از خواندن این اثر دوچندان لذت خواهد برد چون منشاء جست و جو هستههای آغازین این منظومهی عظیم را در این كتاب نسبتا كوچك و بسیار فشرده میبیند..