«درس‌گفتارهایی درباره‌ی فلسفه سیاسی کانت» مجموعه‌ای از درس‌گفتارهای هانا آرنت درباره‌ی اندیشه‌ی سیاسی ایمانوئل کانت است. آرنت این درس‌گفتارها را در سال ۱۹۷۰ ارائه کرده بود و نخستین انتشار کتاب در سال ۱۹۸۲ صورت گرفت. نقطه‌ی تمرکز اصلی آرنت در این اثر، «نقد قوه‌ی حکم» کانت است؛ اثری که در نگاه نخست بیشتر به زیبایی‌شناسی و داوری درباره‌ی هنر مربوط می‌شود. آرنت اما در مفاهیمی مانند داوری، حس مشترک و توانایی دیدن امور از منظر دیگران، امکان‌هایی برای فهم سیاست و زندگی مشترک انسان‌ها پیدا می‌کند. او تلاش می‌کند نشان دهد چگونه مفهومی که کانت درباره‌ی داوری زیبایی‌شناختی مطرح کرده، می‌تواند برای اندیشیدن درباره‌ی قضاوت سیاسی نیز اهمیت داشته باشد. یکی از مفاهیم مهم در این بحث، توانایی گسترش‌یافته‌ی اندیشیدن است؛ یعنی فرد هنگام داوری فقط به دیدگاه شخصی خود محدود نماند و بتواند دیدگاه‌های دیگران را نیز در نظر بگیرد. از این منظر، داوری امری صرفا خصوصی نیست و با وجود انسان‌های دیگر و جهانی مشترک میان آن‌ها ارتباط پیدا می‌کند. این کتاب همچنین به موضوعاتی مانند آزادی، کرامت انسانی، تاریخ، پیشرفت، رابطه‌ی امر کلی و امر جزئی، عقل، تخیل و قوه‌ی حکم می‌پردازد. آرنت در تفسیر خود از کانت، بیش از آنکه به‌دنبال بازسازی یک نظام سیاسی کامل باشد، بر این مسئله تمرکز می‌کند که انسان‌ها چگونه در جهانی مشترک می‌اندیشند، قضاوت می‌کنند و درباره‌ی امور عمومی به داوری می‌رسند. «درس‌گفتارهایی درباره‌ی فلسفه‌ی سیاسی کانت» از آثار مهم برای شناخت پیوند میان اندیشه‌ی کانت و نظریه‌ی داوری آرنت است و درعین‌حال سرنخ‌هایی از مسیری ارائه می‌دهد که آرنت قصد داشت در بخش ناتمام «داوری» از پروژه‌ی حیات ذهن دنبال کند.
