دایره جزو ابتدایی ترین نمادهای شناخته شده بشر است که در زبان سانسکریت به آن ماندالا گفته می شود. ماندالاها در تمام مراحل رشد انسان و دوره های تاریخ بشر تجلی یافته اند، گویی در انسان کششی ذاتی به ترسیم این شکل هندسی وجود دارد. در مطالعات امروزی از زندگی انسان های اولیه، نمادهای کنده کاری شده ای روی دیوار غارها به ما معرفی می شود که نشان از کاربرد نقاشی های دایره واری دارد که ذهنمان آنها را می پسندد.
این یافته ها کارل یونگ، روان شناس سوئیسی، را برانگیخت تا به مطالعه و بررسی نمادهای بشر در ادوار مختلف تاریخ بپردازد. به اعتقاد او ماندالا نمادی عینی از کهن الگوی خود است که کشیدن و رنگ آمیزی آن ما را در مسیر خودشناسی، که به معنای کم شدن فاصله سطوح هشیار و ناهشیار روان انسان است، قرار می دهد.
بررسی پژوهش ها و مصاحبه های انجام شده با افراد ثابت می کند که اغلب افراد بعد از رنگ آمیزی تصاویر ماندالا، آرامش و بهباشی عمیقی را تجربه می کنند. در واقع، می توان گفت که ذهن ما با کشیدن دایره آرام می شود و در مسیر تمرکز قرار می گیرد.
