کتاب رهبران آخر غذا میخورند

رهبر بودن مانند والد بودن است. اگر رهبر بتواند حلقه امنیت ایجاد کند و ما در آن قرار بگیریم , به راحتی متوجهش می شویم ؛ زیرا احساسش میکنیم. احساس میکنیم که رهبران و همه همکارانمان کنارمان هستند و هرکاری میکنند تا موفق شویم. گروه به این ترتیب ساخته میشود.

رهبران کسانی اند که بی پروا قدم در راه ناشناخته ها مینهند. به استقبال خطر میروند. از علایقشان چشم میپوشند تا از ما محافظت کنند و مارا به سمت آینده ببرند. داشته هایشان را فدا میکنند تا داشته های ما حفظ شود. هرگز داشته های مارا فدا نمیکنند تا داشته های خودشان محفوظ بماند. رهبر بودن یعنی همین. یعنی به انتخاب خودشان اول از همه به دل خطر میزنند و بدون ترس سرغ کارهایی میروند که بقیه به آنها تن نمیدهند. وقتی مطمئن شدیم کنارشان جایمان امن است. پشت سرشان حرکت میکنیم و خستگی ناپذیر می کوشیم به آرزوهایمان جامه واقعیت بپوشانیم. آنها کسانی اند که با افتخار خودمان را پیروشان می نامیم.

بریده ای از کتاب در فصل ششم

اگر هورمون های خودخواه نباشند , از گرسنگی می میریم

همه میدانند وقتی گرسنه ایم , نباید به فروشگاه مواد غذایی برویم نتیجه اش این میشود که زیادی خرید میکنیم و خوراکی هایی را می خریم که به آنها نیازی نداریم. زیادی خرید میکنیم زیرا گرسنه ایم و هر چیزی که می بینیم , میخواهیم همان لحظه بخوریمش. این واضح است ؛ ولی پرسش جالب تر این است که چرا وقتی گرسنه نیستیم به فروشگاه مواد غذایی می رویم؟ نیاکانمان در دوران پارینه سنگی در زمانی زندگی میکردند که منابع کمیاب یا بدست آوردنش سخت بود. تصور کنید هر بار گرسنه میشدیم باید چندین ساعت را صرف شکار میکردیم و هیچ تضمینی وجود نداشت خوردنی ای به دست بیاوریم. به احتمال زیاد , گونه ما با سیستمی به این شکل زیاد دوام نمی آورد. بنابراین , بدنمان در تلاش برای مجبور کردن ما به تکرار رفتاری که بسیار به نفعمان است , راهی پیدا کرد تا ترغیبمان کند به جای اینکه منتظر بنشینیم تا از گرسنگی بمیریم , مرتب به شکار برویم و غذا انبار کنیم. دو هورمون اندورفین و دوپامین , دلیل رفتن ما به شکار , انبار کردن غذا و موفق شدن است. وقتی وسیله ای را پیدا میکنیم که دنبالش میگردیم , ابزاری را می سازیم که به آن نیاز داریم یا کارهایمان را تمام میکنیم , احساس خوشایندی به ما دست میدهد. اینها هورمون های پیشرفت است...

فهرست کتاب رهبران آخر غذا میخورند

بخش یکم : نیاز به احساس امنیت

بخش دوم : نیروهای قدرتمند

بخش سوم : واقعیت

بخش چهارم : چطور به اینجا رسدیم

بخش پنجم : مشکل تقلیل انسانیت

بخش ششم : فراوانی مخرب

بخش هفتم : جامعه معتادان

بخش هشتم : رهبر شدن