در دهه نود سازمان ها به تدریج متوجه شدند که برای باقی ماندن در بازار، تنها کافی نیست که خودشان وضع مناسبی داشته باشند، بلکه باید کلیه اجزای زنجیره تأمینشان بتوانند به خوبی کار کنند. بنابراین زنجیره های تأمین به عنوان مهمترین عامل رقابت پذیری سازمان ها معرفی شدند. شکی نیست که همه سازمانها و مدیران به دنبال یافتن راههای افزایش فروش و کاهش هزینه ها و ریسکهای خود هستند. اما در شرایط سخت اقتصادی حاضر و رقابت فزاینده جهانی، همه راههای کوچک قبلا انتخاب و بهبودهای ساده عملیاتی اجرایی شده اند. با مطرح شدن مفاهیم مربوط به مسئولیت اجتماعی سازمانها، موضوع جدیدی که در سال های اخیر توسعه یافته، زنجیره تأمین پایدار است که با هدف ایجاد تعادل بین دستاوردهای اقتصادی و پیامدهای زیست محیطی و اجتماعی زنجیره های تأمین سازمان ها، معرفی شده است. از سوی دیگر با پررنگ شدن مسائل زیست محیطی، افزایش حجم ضایعات به عنوان یکی از معضلات جهان آینده مطرح شده که یکی از بخش های مهم و مطرح در زنجیره های تأمین پایدار است و به صورت گسترده و خاص در مبحث زنجیره های تأمین پس رو مورد توجه قرار می گیرد. زنجیره تأمین پس رو در واقع زنجیره ای است که ضایعات و محصولات کارکرده را در جهت عکس زنجیره های سنتی به سمت مراکزی هدایت می کند که ارزش دوباره وعمر طولانی تری به محصول می دهند.