کریستوفر الکساندر را با کتاب یک زبان الگو میشناسیم که در دهه هفتاد میلادی منتشر شد. یک زبان الگو معرف نگرشی به کیفیت های فضایی است که در حوزه هویت فضا شکل گرفت. در این نظام پیشنهادی، الگوهای رفتاری و ادراکی فضا و رویکردهای مرتبط با عملکردهای هر کالبد در رابطه با توان کالبدی فضا مورد بررسی قرار می گیرند. یک زبان الگو کندوکاوی برگرفته از فرهنگ و در زمینه چیستی فضاست.
سه دهه پس از یک زبان الگو، الکساندر مفهوم ساختارهای زنده را مطرح می کند که این بار نیز بر اساس الگوهای رفتاری شکل می گیرند. کتاب حاضر نخستین جلد از مجموعه چهار جلدی موسوم به سرشت نظم و موضوع اصلی جلد اول «پدیدۂ حیات» است.
کریستوفر الكساندر ریاضیدانی است که به معماری روی آورد؛ بنابراین پیشینه نگرش وی چارچوبی منطقی را در معماری بنیان می نهد و شاید به همین سبب در نوشته هایش رابطه بین نظم و هندسه را می توان دریافت. نظم الكساندر از روابط عميق هندسی در محیط و درک شهودی برخوردار است. هر شکل از این نظم واجد مرتبه ای از حیات سرشار است. هدف، یافتن الگوهای زندگی و شیوه ای نوین از فهم تعاملات میان انسان و طبیعت و آفرینش نظم و هماهنگی در ورای آنها است. آنچه در معماری و یا محیط ساخته شده، حیات نامیده میشود از کلیت سرچشمه می گیرد. فضا بخشی از طبیعتی است که تقارنها و مراکز می توانند در آن رشد کنند و به محیط معنا بخشند.
ایده اصلی جلد اول کتاب سرشت نظم حاکی است که در جهان هستی همه پدیده ها را می توان تحت دو عنوان «ساختارهای زنده» و «ساختارهای غیرزنده» بررسی کرد. | در طبیعت، بیشتر ساختارها در حد بالایی زنده هستند. در این کتاب، ساختارهای زنده کلیه پدیده های دارای حجم سه بعدی را شامل می شوند. همچنین واژه زنده در این مباحث از درجات گوناگونی بهره مند است ولی به طور عام کلیه ساختارها دارای زندگی در بطن خود هستند. دستاورد این کتاب در جهت بیان دقیق این کیفیت است که با روش تجربی و مشاهده و اندازه گیری میزان زندگی در ساختارهای زنده تحقق می یابد.
تقریبا در طبیعت هر چیزی دارای ساختار زنده است: موج دریا، ماسه، سنگ، جنگل، رعدوبرق، پرندگان و خزندگان همگی دارای ساختار زنده اند اما تا کنون توجهی به طبقه بندی ساختار های زنده و یا تفاوت های آن ها در علوم مختلف انجام نپذیرفته است. این کتاب برای نخستین بار به چنین موضوعاتی و تفاوت های بین ساختار های زنده و غیر زنده می پردازد.
