سقوط وال استریت در سال ۱۹۲۹، به عنوان سه شنبه سیاه شناخته شده است. سقوط بزرگ یا سقوط بازار سهام، ۲۴ اکتبر سال ۱۹۲۹ آغاز شد و مخرب ترین سقوط در تاریخ ایالات متحده آمریکا بود. این دوره، آغاز رکود بزرگی بود که بالغ بر ده سال همه کشورهای صنعتی غربی تحت تاثیر آن قرار گرفتند.
سقوط بازار بورس در اواخر ۱۹۲۰ صورت گرفت. در طول نیمه دوم ۱۹۲۰، تولید فولاد، ساخت و ساز ساختمان، حجم معاملات خرده فروشی، ثبت نام خودرو و حتی راه آهن پیشرفت کردند. سود خالص تلفیقی ۵۳۶ شرکت تولیدی و تجاری برای شش ماه اول سال ۱۹۲۹، افزایشی بی سابقه معادل ۳۶. ۶ درصد نسبت به سال ۱۹۲۸ نشان داد که منجر به دو برابر شدن سود آهن و فولاد شد.
این آمار و ارقام بزرگترین سفته بازی در بورس را به وجود آورد که سبب شد صدها هزار نفر آمریکایی در بازار سهام سرمایه گذاری کنند. تعداد قابل توجهی از آنها برای خرید سهام بیشتر استقراض کردند. در ماه آگوست سال ۱۹۲۹، کارگزاران به سرمایه گذاران کوچک تر بیش از دوسوم ارزش اسمی سهام خریداری شده، وام دادند که مبلغ آن بیش از ۸ . ۵ میلیارد دلار، یعنی بیش از مقدار کل ارز در گردش در ایالات متحده در آن زمان بود