كتاب عکاسی و فلسفه

کتاب «عکاسی و فلسفه؛ مقالاتی در باب ماهیت تصویر عکاسی» مجموعه‌ای از مقاله‌های مهم دوران ما است که به عکاسی در دوران اخیر می‌پردازند؛ عکاسی در زمانه وفور دوربین‌های دیجیتال و دوربین‌های موبایل که می‌توانند در لحظه ارتباط تصویری که ثبت می‌کنند را با آن‌چه ثبت کرده‌اند، قطع کنند و در عین حال در لحظه امکان تکثیر شدن دارند. کتاب حاضر، با نگریستن به این هنر در اکنون و در جریان قرن بیست‌ویکمی، سعی دارد از نو به رابطه همواره ناپایدار حقیقت و دروغ در عکاسی بپردازد. این کتاب راهی است برای بازشناسی و بازتعریف عکس و عکاسی و نسبتی که در دوران دیجیتال با دیگر هنرهای تصویری پیدا کرده است.
نظریه‌پردازان مختلف از قرن ۱۹ تا پیش از شکل‌گیری عکاسی دیجیتال، درباره عکس‌ها و عکاسی به‌گونه‌ای می‌اندیشیدند که نمی‌شد تأکید بر وجه رئالیستی و سندیت تاریخی را به این راحتی‌ها از آن‌ها زدود. بنیامین، کراکوئر، بازن، فلوسر، بارت، سانتاگ و برخی دیگر عموماً سعی در کنکاش عکس‌ها در مقام یکی از جلوه‌هایی از واقعیت داشتند که تا پیش از ظهور و اختراع عکاسی، چنین ابزار قابل استنادی وجود نداشته است. حتی فیلم آگراندیسمان ساخته میکل‌آنجلو آنتونیونی نیز مسئله‌اش بر سر انکار حقیقت عکاسانه نیست، بلکه مسئله تراکم و تکثر حقیقت در ثبت و ضبط یک تصویر است. اما همه این بحث‌ها با ورود عکاسی دیجیتال و توان فوری مخدوش کردن حقیقت، با چالش بزرگی روبه‌رو شده‌اند که دیگر نه بحث واقعیت موجود در قاب، بلکه وجود نداشتن آن است! اینکه چه‌طور یک عکس از یک وضعیت، دیگر عکسی از آن وضعیت نیست، اغتشاشی در تصور ما از عکاسی به مثابه هنر ثبت واقعیت است.
کتاب شامل ۱۳ مقاله به ترتیب با این عناوین است: «تصاویر شفاف: در باب ماهیت رئالیسم عکاسانه» نوشته کندال ال. والتون، «عکس‌ها و شمایل‌ها» نوشته سینتیا فریلند، «عکس در مقام مدرک» نوشته آرون مسکین و جاناتان کوهن، «حقیقت در عکاسی» نوشته اسکات والدن، «اعتبار استنادی و هنر عکاسی» نوشته باربارا ساودوف، «عکاسی و بازنمایی» نوشته راجر اسکروتن، «عکس‌ها چگونه «معنا می‌دهند»: «پاسخ» کارتیه – برسون به اسکروتن» نوشته دیوید دیویس، «مقیاس‌های زمان و فضا در عکاسی: «ادراک به دو جهت اشاره دارد» نوشته پاتریک مینارد، «دریافت صادق» نوشته دومینیک مک آیور لوپس، «منظره و طبیعت بی جان: بازنمایی‌های ساکن از صحنه‌های ساکن» نوشته کندال ال. والتون»، «مسئله ستارگان سینما» نوشته نوئل کرول، «تصاویر شاه آرتوری: عکاسی و قدرت روایت» نوشته گرگوری کوری و «حقیقت برهنه» نوشته آرتور سی. دانتو.