|هیچ‌جا خانه‌ی خود آدم نمی‌شود…| بلیک پورتر در اوج موفقیت است، البته تا اینکه ورق برمی‌گردد. او ناگهان از شغلش در سِمت معاون بازاریابی اخراج می‌شود و دیگر توان پرداخت اقساط خانه‌ی زیبایی را که با نامزدش در آن زندگی می‌کند ندارد. حالا هم به‌شدت در تقلاست تا از پس مخارجش بربیاید. اینجاست که ویتنی، دختری زیبا، جذاب و بی‌تکلف، وارد داستان می‌شود و به دنبال اتاقی برای اجاره می‌گردد. او دقیقاً همان کسی است که بلیک به دنبالش است. اما واقعاً هست؟ چون یک جای کار می‌لنگد. رفتار همسایه‌ها کم‌کم با بلیک تغییر می‌کند. بوی فسادی در خانه‌اش می‌پیچد و هرچقدر هم خانه را تمیز می‌کند، فایده‌ای ندارد. صداهای عجیب‌وغریبی نصفه‌شب او را از خواب بیدار می‌کند. و طولی نمی‌کشد که بلیک می‌ترسد کسی از بدترین رازش باخبر باشد… خطر درست در خانه‌اش کمین کرده و وقتی بلیک حقیقت را بفهمد، دیگر خیلی دیر شده است. دام مدت‌هاست که پهن شده است. مک‌فادن در این رمان، مثل بسیاری از آثار پرفروش خود، بر تعلیق تدریجی، جابه‌جایی اعتماد، و آشکارشدن رازهای پنهان تکیه می‌کند. فضای داستان به‌تدریج از یک بحران عادیِ مالی به هراس روانی و پارانویا تبدیل می‌شود؛ جایی که خواننده مدام میان واقعیت و سوءظن معلق می‌ماند. چرا این کتاب خواندنی است؟ • روایت سریع و مناسب برای مخاطب تریلرهای پرکشش • شخصیت‌پردازی بر پایه‌ی ابهام و بی‌اعتمادی • استفاده از یک موقعیت ساده و روزمره برای ساختن تنش روانی • مناسب برای علاقه‌مندان به رمان‌های معمایی و هیجان‌محور
