نگارندگان در فصل نخست کتاب مطالعات زبانی در متن ادبی کوشیدهاند با نگاهی به رویکردهای سنتی و با تأکید بر مطالعات زبانی جدید، تعریفی از زبانِ ادبی و ادبیتِ متن ارائه دهند. در فصل دوم به معرفی مهمترین رویکردهای مطالعاتِ زبانیِ متن ادبی پرداختهاند. در فصل سوم برمبنای معنیشناسی واژگانی به وجوه تمایزِ انواعِ ادبیِ حماسی، غنایی، عرفانی و تعلیمی توجه شده است. فصل چهار و پنج به مطالعات گونهشناسی و تصحیح متون و اهمیت توجه به مباحث زبانی در این دو حوزه اختصاص یافته است. نگارندگان در فصل پایانی بر مبنای مهمترین نظریات زبانی اعم از فرمالیسم، ساختارگرایی، نظریهی ارتباط، نظریهی انسجام متنی و تحلیل گفتمان انتقادی، به نقد عملی نمونههایی از شاهکارهای ادب فارسی همت گماردهاند.