همواره یکی از دلایل اینکه ما نمی توانیم اطلاعات کاملا مربوط و جامعی در مورد کودکان و دانش آموزان استثنایی بدست بیاوریم این است که معمولا وقتی با كودك استثنایی مواجه می شویم ذهن ما به خاطر انباشته شدن از غیرعادی بودن ذهنی یا جسمی کودك پیشداوری می نماید و غالبا ویژگی های خاصی که کودکان استثنایی (از قبیل نابینائی ، ناشنوائی ، عقب ماندگی و...) دارند مشخصه اصلی در زندگی آنها می گردد و متأسفانه علیرغم آنچه که گذشت فقط به واسطه این ویژگی ها به معلمان ، همسالان و حتی پدران و مادران خود شناخته می شوند و بس. اکثر مربیان ما نیز دچار همین اشتغال قبلی ذهن می شوند و بالطبع با پیشداوری مشاهدات و آموزش خود را در مورد کودکان و دانش آموزان استثنایی در کلاس درس آغاز می نمایند .