یک تفاوت کتابخانه عمومی با دیگر انواع کتابخانه ها باز بودن در آن بر روی همه است. کتابخانه عمومی بی تمایز و تبعیض پذیرای همگان است. اما شرط لازم، هرچند نه کافی، برای رو آوردن مردم به کتابخانه عمومی، دلپذیر بودن تجربه مراجعه به آن است. بخشی از این دلپذیری به فضای شاداب و دلپذیر و بخشی نیز به مهارتهای کتابداران در برقرار کردن ارتباط با مردم است. کتابداری که بتواند با به کار گرفتن مهارت های خود مردم را جذب این مرکز خودآموزی و اطلاع یابی کند، نقش کم نظیری در کمک به پرورش شهروندان آگاه بازی می کند.
به رغم اهمیت و حساسیت مهارتهای ارتباطی برای کتابداران، متون کمی به فارسی در این موضوع در دسترس کتابداران ایرانی است. آنچه هم که وجود دارد عموما ترجمه چه بسا نارسای متونی است که در فرهنگ های دیگر تهیه شده است و شیوه عرضه مطالب با ذهن و زبان فارسی زبانان، و مباحث آن با مسائل رایج در محیط ایران منطبق نیست. به علاوه، بیشتر آثاری که منتشر شده است نظری و فاقد رهنمودهای عملی است. این در حالی است که در همه کتابخانه ها کتابداران روزمره با مردم سروکار دارند و در این سروکارشان چه بسا با دشواری های توانفرسا نیز رو به رو می شوند. متأسفانه برنامه رسمی آموزش کتابداری در دانشگاههای ما - حتی تازه ترین آن توجه در خوری به پرورش مهارتهای ارتباطی دانشجویان نکرده است.