مباحث اصلی کتاب مکتب‌ها و شیوه‌های تاریخ‌نگاری از این قرار است: آغاز تاریخ‌نگاری به‌صورت فعالیتی حرفهای و درپی دستیافتن به عینیّت علمی؛ پیدایش علوم و فلسفههای اجتماعی و تاثیر مستقیم آنها بر تاریخ‌نگاری؛ روندها و تغییرها در رهیافتهای جدید به تاریخ و تاریخ‌نگاری؛ آغاز جنبش پسامدرن و چالشهای این جنبش با برداشت از روایت و عینیّت در تاریخ، و نادیدهگرفتن تاثیر زبان بر اینها و چند جنبه‌ی دیگر؛ نقد منصفانه بر برخی مدعاهای پسامدرن و انسانشناسی فرهنگی. نویسنده‌ی این کتاب گئورگ گِرسُن ایگرس(1926 ـ 2017) در آلمان زاده شده و در دوره‌ی نازیها به آمریکا گریخت. پس از پایان تحصیلاتش در آنجا استاد تاریخ در دانشگاه ایالتی نیویورک شد. استادی بود صاحب چند اثر معتبر و به پرخوانی، وسعت اطلاعات و داشتن دقت و روش شهرت داشت. محدوده‌ی تخصصی او در مطالعات تاریخی: تطور اندیشه‌ی تاریخی در سدههای 19 و 20، نگاه جهانی در نگارش تاریخ؛ و تاثیر نظریههای مختلف بر تاریخ‌نگاری بود. کتاب خواندنی و دقیق او در این زمینه به قلم پژوهشگر و مترجم برجسته و سرشناس حوزه‌های فرهنگ و تاریخ، عبدالحسین آذرنگ به روانی و رسایی به فارسی برگردانده شده است.
