نامهها هم وسیلهای برای خودشناسیاند و هم پلی برای تبادل اندیشه با دیگران. کمتر کسی بهاندازهی راینر ماریا ریلکه به این حقیقت آگاه بود. در "نامههایی به شاعر جوان" که برای فرانتس کساوِر کاپوس، افسر جوان ادبپرور نوشت، روحی لطیف، دوراندیشی، همدلی عمیق و حکمت زندهای بازتاب یافته است. این نامهها با صراحت و صداقت تحسینانگیزشان دعوتی ساده اما ژرف است برای تحمل سختترین مسائل زندگی، تا انسان به آنچه واقعا هست بدل شود.
بخشی از کتاب:
تنهاییتان را دوست بدارید و رنجی را که به شما میرساند با شِکوههای خوشنوا تحمل کنید. میگویید نزدیکانتان از شما دورند. این نشانهای است که فضای اطرافتان دارد بازتر میشود. و اگر آنچه نزدیک به شما بوده اکنون دور شده، احتمالاً دامنۀ این دوری تا کهکشانها امتداد دارد؛ از رشد و بالندگی خود لذت ببرید، چون شما هیچکس را نمیتوانید با خود همراه کنید... به عشقی که چون میراثی برای شما محفوظ میدارند، باور و اعتماد کنید، چراکه در این عشق، نیرو و برکتی است که نباید از آن فاصله بگیرید تا راههای دور را طی کنید!