در عصر مصرف گرایی، هنر چیدمان به منزله هنری معنوی و غیرتجاری است که با تمام وجود به تکذیب اصل سودرسانی می پردازد… یک اثر چیدمان نمی تواند بدون حضور خالق خود تکرار گردد؛ چرا که عناصر موجود در آن، می توانند به اشکال نامحدودی در کنار یکدیگر قرار بگیرند. ضمن این که تکرار و بازسازی اثر چیدمان در مکانی دیگر امکان پذیر نیست، چرا که چیدمان قاعدتا مقید به مکانی ویژه است و تنها در همان مکان معنا می یابد. بازتولید و خلق مجدد اثر نیز غیر ممکن است چرا که یک عکس به هیچ وجه درک درستی از آن نمی دهد.