شما خواهان موفقیت بیشتر بودید و توانتان را بهكار بستید، هر كاری را كه دیگران گفتند باید انجام دهید، انجام دادید، اما موفقیتی كه به دنبال آن بودید بهكندی حاصل میشود. بهویژه، در ابتدا سخت تلاش كردید تا همۀ كارهای درست را یاد بگیرید، در جای درست قرار بگیرید، كارهای صحیح را انجام بدهید و سخنان صحیح به زبان بیاورید، اما اغلب بهنظر نمیرسد که امور آنقدر روبهبهبود باشد. پیشتر، وقتی برای نخستین بار بر ایدۀ كسب موفقیت پای فشردید، رضایت را در برآورده کردن توقعات کسانی یافتید كه قوانین رسیدن به موفقیت را وضع میكردند. معلمان، والدین و مربیانی كه پیرامون شما بودند در وضع قوانین برای كسب موفقیت، مطمئن و با اعتمادبهنفس بهنظر میرسیدند. «همیشه، سر وقت و در موعد مقرر به كارهایت رسیدگی كن؛ همیشه بهترین كاری را كه میتوانی انجام بده، به یاد داشته باش كه باید سخت كار كنی؛ همیشه صادق باش، برای رسیدن به مراحل بالاتر تلاش و جهد كن، بیشتر تلاش كن، موفقیت بدون درد و رنج به دست نمیآید و مهمتر از همه، هرگز تسلیم نشو.» با گذر زمان، رضایت حاصل از كسب تأیید قانونگذاران در شما رو به كاهش نهاد؛ زیرا اصولی كه ایشان برای رسیدن به موفقیت وضع كرده بودند، با وجود تلاش سخت شما نتایج موعود را به ارمغان نیاورد. همچنین، وقتی به عقب برمیگردید تا از تصویر كلی، چشماندازی به دست آورید و متوجه میشوید كه اصول ایشان بیشتر اوقات، موفقیت واقعی را برای خودشان هم دربرنداشته است، بیشتر ناامید و دلسرد میشوید. اوضاع وقتی بدتر میشود كه كسانی را میبینید كه اصلاً از آن قوانین پیروی نمیكنند و بدون بهكار بستن قاعدهای كه شما در یادگیری و بهكار بستن آن بسیار جدی و ساعی بودهاید، به موفقیت دست یافتهاند.
