کتاب کلود لوی استروس و زایش انسان شناسی

زمانی که لوی استروس در دهه 1930 و پس از تحصیل در رشته فلسفه برای مأموریتی اداری عازم ایالات متحد آمریکا شد و سپس به دلیل شروع جنگ تا پایان آن در همان کشور باقی ماند، هیچکس و پیش از همه خود (او تصوّر نمی کرد که او انقلابی عظیم در علوم اجتماعی و به ویژه در انسان شناسی به پا کند. او زمانی که در جنگل های آمازون با انسان هایی از «جوامع ابتدایی» روبرو شد توانست به درک پدیده «انسان» برسد؛ پرشورترین و رازآمیزترین پدیده ای که می توانست اندیشه او را برای تمام عمر به خود مشغول کند.

در همین سال ها در آمریکا و در گروه های مهاجر اروپایی بود که از ملاقات و دوستی لوی استروس و رومن یاکوبسن - و با دو جلد کتاب انسان شناسی ساختاری که با فاصله بیست سال از یکدیگر منتشر شدند ـ «ساختارگرایی» در حوزۀ انسان شناسی زاده شد. استروس از دهه1950 به بعد بر تمام عرصه های اندیشه فلسفی اجتماعی و حتی سیاسی تأثیرگذار بود. با وجود این،

اندیشه او را نباید به ساختارگرایی و نظریات ساختاری شناختِ جوامع انسانی محدود کرد. آنچه اندیشه لوی استروس را چنین سرشار پرشور و تأثیرگذار می کرد بیش و پیش از هر چیز نگاه تازه ای بود که او به پدیده های انسانی داشت؛ ارزش جدیدی که او برای ساختارهای اسطوره ای و به ظاهر خیالی و سطحی قائل بود از این رو اگر فروید توانست ارزش رؤیا و ناخودآگاه انسانی را در قالب روانکاوی همگان آشکار و در نتیجه برای همیشه علوم شناختی روان شناسی و روان پزشکی را زیرورو کند استروس نیز تحولی مشابه را در علوم اجتماعی ایجاد کرد و این کار را با بیرون کشیدن اسطوره ها از لابلای متون کهن تاریخی و بازتفسیر آنها در پرتو دانش و فرهنگ بر عظیم خود به سرانجام رساند.