«گادامر (راهنمای فرشتگان)» نوشته‌ی کریس لاون، درآمدی بر اندیشه و فلسفه‌ی هانس-گئورگ گادامر، فیلسوف آلمانی قرن بیستم و یکی از چهره‌های مهم هرمنوتیک فلسفی است. این کتاب نخستین‌بار در سال ۲۰۰۶ منتشر شد و هدف آن توضیح روشن‌تر مفاهیمی است که در آثار گادامر، به‌ویژه کتاب مهم او «حقیقت و روش»، با پیچیدگی‌های نظری همراه‌اند. لاون بحث خود را از زندگی و مسیر فکری گادامر آغاز می‌کند و سپس به مسئله‌ای اساسی در فلسفه‌ی او می‌پردازد: آیا فهم و رسیدن به حقیقت الزاماً به یک روش ثابت و علمی نیاز دارد؟ گادامر در برابر تصور رایجی قرار می‌گیرد که روش‌های علوم طبیعی را الگوی همه‌ی انواع شناخت می‌داند و نشان می‌دهد که در حوزه‌هایی مانند تاریخ، هنر، ادبیات و علوم انسانی، فهم همیشه در بستر تاریخ، زبان و تجربه شکل می‌گیرد. یکی از محورهای اصلی کتاب، مفهوم هرمنوتیک فلسفی است؛ رویکردی که در آن فهم صرفاً تکنیکی برای تفسیر متون نیست، بلکه بخشی از شیوه‌ی بودن انسان در جهان محسوب می‌شود. لاون مفاهیمی مانند «امتزاج افق‌ها»، آگاهی تاریخی مؤثر، سنت، پیش‌داوری، اقتدار و منطق پرسش و پاسخ را توضیح می‌دهد و ارتباط آن‌ها را با نظریه‌ی گادامر درباره‌ی فهم و تفسیر بررسی می‌کند. کتاب همچنین به دیدگاه گادامر درباره‌ی زبان و هنر می‌پردازد و نشان می‌دهد چرا گفت‌وگو و تجربه‌ی اثر هنری در فلسفه‌ی او جایگاهی مهم دارند. در بخش‌های پایانی نیز تأثیر گادامر بر دیگر حوزه‌های فلسفه و واکنش متفکرانی مانند منتقدان هرمنوتیک او بررسی می‌شود؛ از جمله انتقادهایی که نظریه‌ی او را به نسبی‌گرایی نزدیک می‌دانند. «گادامر» کتابی برای ورود به اندیشه‌ی یکی از مهم‌ترین نظریه‌پردازان هرمنوتیک مدرن است و به‌جای پرداختن صرف به زندگی‌نامه، تلاش می‌کند مفاهیم و استدلال‌های اصلی فلسفه‌ی گادامر را برای خواننده‌ای که با آثار او آشنایی قبلی ندارد، قابل‌فهم‌تر کند.
-230x250.jpg "کتاب عرفان و منطق")
