تا پیوند میان آلمانی ها و هنرشان، چنانکه هانس پلتینگ در این کتاب توضیح می دهد، پیوندی است مشب به انواع مسائل تاریخی، سیاسی، دینی، فلسفی و البته «ملی. مقصود از «هنر» در اینجا به طور مشخص هنرهای بشری است، و نه شعر و موسیقی. در واقع، بخشی از مسئله همین است و پلتینگ این موضوع را مورد بحث و فحث قرار می دهد که چرا آلمانی ها با هنرهایی چون نقاشی و معماری مسئله داشته اند. آنها طی دوره های مختلف و با رویکردها و اغراض گوناگون، در تلاش برای تعریف هویت خود به عنوان «مت)، پای هنرها را به میان کشیده اند و هر بار مسائل و راه حل هایی مطرح شده که مناقشه هایی تلخ را برانگیخته اند. گویی آنچه در تمام این دوره ها و راه حل ها ثابت مانده، همین جدال هاء مناقشه ها و دوپارگیها بوده است. بلتینگ در این کتاب با سفری در دوره های شخصیت هایی چون آلبرشت دورر، لوتر، گوته، رمانتیک ها، ... تا دوره سیاه ناسیونال سوسیالیست ها و تا زمان اتحاد آلمان غربی و شرقی، این مسائل را از وجوه مختلف تبیین کرده است. بنابراین قصد او نه تعریف «هنر آلمانی»، بلکه ایضاح مسائلی بوده است که آلمانی ها با تاریخ و تفسیر هنرها داشته اند.
