حدود ده سال پیش که تازه تدریس در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد مدیریت جهانگردی و گرایش های آن را آغاز کرده بودم از وجود درسی به نام «اوقات فراغت» و بعدها با درسی به نام برنامه ریزی اوقات فراغت» آشنایی پیدا کردم. تا این که در دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبایی، تدریس درس به من واگذار شد. سه ماه تابستان را سخت کوشیدم و مطالعه کردم. اندک کتاب های موجود همه ترجمه و برگردان از نویسندگان خارجی بود که بعضا نه تنها مصادیق آن با ایران بلکه گاه موضوعات آن هم با آنچه که به جامعه ما مربوط می شد سنخیتی نداشت. البته از حق نگذرم که نمی توانم هم بگذرم کتاب های با ارزشی هم به شمار می رود و هم نویسندگان و هم مترجمان در نگارش و برگردان آن بسیار زحمت کشیده اند و همیشه هم در شمار نخستین کتاب هایی که در زمينه اوقات فراغت به تحریر در آمده است محسوب می شود. آنانی که مرا می شناسند به خوبی می دانند که من انسانی بی قرار در دانستن و طبعا مطالعه و بسیار نا آرام در انتقال دانسته هایم از طریق گفتار و نوشتار هستم. خوشبختانه لطف بی پایان خداوند جان و جهان» به کوچکترین بنده اش که حافظه قوی و پشتکار و سخت کوشی از مصادیق آن است باعث شد که جزوه ای را آماده کنم که به عنوان منبع در اختیار دانشجویان باشد و البته منابع مذکور را هم برای مطالعه به دانشجویان پیشنهاد و سفارش کردم. در نیم سالهای بعدی و ضمن تدریس درس در دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی، جزوه تکمیل و کامل تر شد. آشنایی با سرکار خانم «الناز ذوالفقاری» در درس «اوقات فراغت» در دانشگاه علامه طباطبایی و قبول دعوت ایشان از سوی اینجانب برای نگارش کتاب حاضر، مسیر سخت نگارش کتاب را هموار ساخت و تصاویر متعدد و زیبای تهیه شده توسط نامبرده بر زیبایی و غنای کتاب افزود. بی شک کتاب حاضر هم که شمار کتاب های تألیفی کوچکترین بنده خدا را به حدود ۱۰۰ جلد می رساند- از نکث و کاستی های بسیار برخوردار است ولی می دانم که استادان ارجمند، دانشجویان گرامی و خوانندگان کتاب های من، هرگز مرا از پیشنهادات و انتقاداتشان - همچون تشویق های خود بی نصیب نخواهند گذاشت.
