از دیرباز گفته اند انسان تنها موجودی است که می تواند بیاندیشد. در همین معنا فیلسوفان یونانی او را حیوان ناطق نامیده اند.
طق نه در معنای ساده آن بلکه به معنای با خود سخن گفتن درونی که همانا تفکر است. معنای عمومی تفکر یعنی این که انسان میان چند معلوم و دانسته ی خود برای بدست آوردن آگاهی جدید و کشف مجهول ارتباط برقرار کند.
منطقی ها در تعریف فکر گفته اند که تفکر حرکت ذهن از دانسته های خود به سمت نادانسته ها است. عمل فکر کردن، چیزی جز نظم دادن به معلومات و پایه قرار دادن آنها برای کشف و فهم یک مجهول نیست. بشر در حوزه های گوناگون فکر می کند یکی از انواع تفکر بشری، تفکر فلسفی است در کنار تفکرهای علمی، دینی و اسطوره ای ...