سنت آمایش آبادی ها رابطه تنگاتنگی با ارزش های کیفی محیط دارد. در دوره¬های آغازین، این رابطه بی واسطه و ساده بود، اما به تدریج باواسطه و پیچیده شده است. طراحی شهری مهمترین واسطه ساماندهی کیفیت¬های محیطی آبادی¬ها، به ویژه قلمروهای همگانی آن، محسوب می شود. این حرفه-هنر-دانش علیرغم برخورداری از چنین جایگاهی، در مرز بلوغ کارائی اش قرار دارد. بعلاوه، منابع علمی که سازوکار و دلالت های کارائی را بیان کنند کم و بعضاً نادر هستند. بین این منابع نادر، کتاب ” بازنمون طراحی شهری” جایگاه ویژه ای دارد. این کتاب، که بوسیله ی ” امیلی تلن ” تدوین شده است، سازوکارهای طراحی شهری و دلالت محیطی آن در صحنه عمل را با مورد کاوی مثالین و همه شمولی بیان می کنند. بعلاوه، شیوه ی بیان و شیوه ها و رهیافت¬های عرضه شده در این کتاب از قابلیت تعمیم¬پذیری مفیدی برخوردار هستند. بنابراین، می¬توان آموزه¬های آن را در تنوعی از مکان¬های همگانی و تنوعی از حوزه های کاری، اعم از آموزشی، حرفه ای، نهادی، جغرافیائی و نظیر اینها به کار گرفت.