آیین دادرسی مدنی به عنوان یکی از سرفصل های دوره کارشناسی رشته حقوق و همچنین رشته فقه و مبانی حقوق، به عنوان یکی از درس های مهم و کاربردی این رشته ها می باشد. دو شاخه شغلی وکالت و قضاوت مستقیما با این درس و قوانین مربوط به آن سر و کار داشته و آیین دادرسی مدنی از ابزارهای اصلی این دو حرفه می باشد. مسلما اگر وکیل دادگستری با آیین دادرسی مدنی آشنا نباشد، در حرفه وکالت با مشکلات متعددی مواجه خواهد شد. در این بحث اختلافی که رشته حقوق را علم یا هنر یا فن بدانیم، آیین دادرسی مدنی دلیلی مبرهن و قانع کننده برای اثبات فنی بودن این رشته می باشد.
با توجه به فنی، کاربردی و عملی بودن درس آیین دادرسی مدنی و با لحاظ آنکه اکثر دانشجویان حقوق تجربه کار عملی در دادگاهها یا سایر نهادها را نداشته اند، توجه به دو نکته ذیل در فراگیری علمی و عملی این درس بسیار موثر خواهد بود.
نکته اول آنکه در یادگیری آیین دادرسی مدنی همواره باید به «جریان عادی دادرسی حقوقی» توجه داشت. به عبارتی باید بدانیم که هر پرونده حقوقی به ترتیب از چه مرحله ای شروع شده و چه روندی را طی نموده و در نهایت به کجا ختم می شود. این جریان که على الاصول در همه پرونده های حقوقی نیز وجود دارد به ترتیب شامل تعیین دادگاه صالح، تنظیم دادخواست، ثبت دادخواست، تعیین وقت و ابلاغ، جلسه اول دادرسی، صدور رای، ابلاغ رای، طرق شکایت از رای (شامل واخواهی و تجدیدنظر و غیره) و در نهایت اجرای حکم می باشد. ترتیب فوق الذکر که می توان آن را «جریان عادی دادرسی» ناميد على الأصول در همه پرونده های حقوقی با همان ترتیب وجود دارد. لذا دانشجوی حقوق در زمان مطالعه مباحث مختلف آیین دادرسی مدنی از جمله شهادت شهود یا ادعای جعل و غیره باید توجه داشته باشد که این مباحث یا نهادها مربوط به کدام مقطع دادرسی بوده و به عبارتی موضوع مربوط به کدام قسمت از این پروسه می باشد.
-230x250.jpg "کتاب اصول فقه نموداری")
