در درآمد مختصري كه ( پيتر كيوي ) بر كتاب حاضر نگاشته، اشاره شده است كه اين متن نه درآمدي بر فلسفه موسيقي كه درآمدي بر روايت خودش از فلسفه ي موسيقي است. شايد عنوان كتاب نوعي تعارف به گمان برسد، اما راستش تا اندازه ي زيادي كيوي راست مي گويد كه اين كتاب، نه درآمد يا درس نامه اي در معرفي فلسفه موسيقي كه كتابي است در شرح فلسفه ي خودش در باب موسيقي. مي توان از اين كتاب به جاي درس نامه استفاده كرد و به كمكش با برخي از منازعات تاريخ فلسفه ي موسيقي آشنا شد. در فصل هاي كتاب حاضر كه حرف از تاريخ است، به اختصار با تطور مفهوم فلسفه ي موسيقي آشنا مي شويم و به اين ادعاي نويسنده مي رسيم كه تا پيش از ميانه هاي سده ي هجدهم، موسيقي اصلا سزاوار و توجه اهل فلسفه دانسته نمي شده و در ميان هنرهاي زيبا جايي نداشته است و...