کتاب حاضر در واقع مانیفست رویکرد روانشناسی مثبت گرای تئوری انتخاب و واقعیت درمانی در گستره روانپزشکی، روانشناسی و علوم رفتاری است. ویلیام گلسر در سال ۱۹۶۵ نظریه جدیدی در خصوص آسیب شناسی روانی اختلالات رفتاری و روانی و روش درمان آن ارائه نمود و آن را واقعیت درمانی نامید. در این کتاب، ویلیام گلسر، متهورانه در برابر رویکرد مسلط سنتی روان تحلیل گری موضع گیری کرده و ادعا می کند: «زیرساخت های اصلی اختلالات روانشناختی و نشانه های مرضی بیماران، نه تجربه های گذشته با سرکوب ها و خاطرات واپس رانده شده به حوزه ناخودآگاه فرد، که مسئولیت گریزی و نادیده انگاری واقعیت است.» گلسر راه درمان بیماران و کاهش رنجهای روانی اعم از کلیه اختلالات روان آزردگی (نورزها) و اختلالات روان پریشی (سایکوز) را ترکیب متعادل شفقت و مهربانی و آموزش انضباط برای دعوت کردن فرد روان رنجور به مسئولیت پذیری بیشتر به منظور ارضای نیازهای خود و رویارویی با واقعیت های زندگی (به جای فرار از آنها یا انکار واقعیت با دلیل تراشی و توجیه و قربانی و ناتوان پنداشتن خود می داند.