کودک امروز موجودی سرگردان است. مثل یک ماهی کوچک قرمز که د اقیانوسی بی انتها رها شده باشد. کودک امروز با فشار دادن دکمه سبنه کنترل تلویزیون یا ماهواره در برابر بیکران تصاویر، فیلم و موسیقی قا می گیرد. در مقابل انواع فرهنگ ها و ادبیات مختلف از کشورهای متفاوت با تمام خوبی ها و بدی های مواجه میشود. کودک امروز با کلیک روی موتورهای جستجوگر به دنیای بی کران اطلاعات در رایانه قدم می گذارد. کودک امروز با کودک دیروز متفاوت است. جایی به نام مکتب خانه و کسی به نام ملا و استاد نیست. حرفی از کتاب کوچک فارسی سال سوم یا دوم دبستان نیست. و درس فقط درسی نیست که از یار مهربان بگیریم. حالا کودکان مثل آهوانی هستند که قدم به دهکده ی کوچک جهانی گذارده اند. انگار کودک به سرعت سال نوری شاید کمتر از پلک زدنی روی یک سرسره پیچ در پیچ از ما فاصله می گیرد و ما پایین پلکان گذر زمان ایستاده ایم و به دور ش دن آنها نگاه می کنیم. و البته شاید کمی دیر باشد اما هر کس در حوزه خود باید به این مهم بیندیشد و راهکارهای مناسب را برای این موجود دوست داشتنی یعنی کودک به کار ببندد.