در شیوه نگرش برخی از روان شناسان به شخصیت آدمی، تغییری بنیادی در حال تکوین است. کانون و جهت تازه این نگرش روان شناسی کمال یا روان شناسی سلامت خوانده می شود که به جنبه سالم طبیعت آدمی می پردازد یعنی؛ صحت روانی. نه به جنبه ناسالم آن یعنی؛ بیماری روانی. هدف روان شناسی کمال، درمان شدگان به ( روان نژندی ) و روان پریشی نیست، بلکه بیداری و رهایی استعدادهای عظیم انسان برای از قوه به فعل رساندن و تحقق بخشیدن به توانایی های خویشتن و یافتن معنای ژرف تری در زندگی است. روان شناسی کمال می کوشد شخصیت انسان را گسترش و غنا بخشد و با آن چه پیش از این بر آن تاکید می شده کاملا تفاوت دارد و...