روانکارها و گریس ها از محصولات مهم و بسیار ارزشمند مشتق شده از نفت خام هستند که میزان مصرف آنها در جهان با افزایش توسعه صنعتی کشورها همواره در حال افزایش است. کاهش تلفات انرژی از طریق کاهش اصطکاک و اتلاف حرارت بین قطعات متحرک در سیستم های مکانیکی از جمله وظایف اصلی روانکارها است. بیش از ۸۰ درصد از روانکارها از نفت خام تولید می شود و سالیانه ۱۰-۵ میلیون تن از این روانکارهای سمی از طریق ریختن تصادفی، فرآیند پالایش، زباله های شهری و صنعتی و فاضلاب های شهری وارد محیط زیست شوند. این در حالی است که در حدود ۵۰ - ۹۰ درصد از ضایعات روانکارها تماس مستقیم با خاک و آب دارند و یک کیلوگرم روانکار نفتی می تواند یک میلیون لیتر آب آشامیدنی را آلوده کند. این موضوع تهدیدی بزرگ برای زندگی انسان، حيوانات و گیاهان به شمار می رود و منجر به توسعه روزافزون روانکارهای دوستدار محیط زیست به ویژه در کاربردهای مربوط به صنایع کشاورزی و دریایی شده است.
ایران بزرگترین مصرف کننده روانکار در خاور میانه و شمال آفریقا و یکی از بزرگترین تولید کنندگان روغن پایه در منطقه است. با این وجود صنعت روانکار در ایران همواره با برخی چالش های جدی مواجه بوده است. این چالش ها عبارتند از: فناوری ضعیف و قدیمی تولید روغن پایه در کشور، نوسانات زیاد قیمت جهانی نفت خام و همچنین مشکلات زیست محیطی ناشی از روانکارهای نفتی و لزوم رعایت الزامات و قوانین بین المللی زیست محیطی. .
بنابراین توجه به توسعه تولید روانکارها و گریس های زیستی یک ضرورت جدی برای کشور است و ترجمه این کتاب ارزشمند تلاشی برای افزایش آگاهی بخشی نسبت به این موضوع مهم و اساسی است.
مترجمان این کتاب، پرفسور برات قبادیان، رئیس پژوهشکده انرژی های تجدیدپذیر دانشگاه تربیت مدرس و پژوهشگر برتر کشور و دکتر مسعود دهقانی فارغ التحصیل رشته مهندسی مکانیک بیوسیستم دانشگاه تربیت مدرس هستند.