امروزه صنعت اپتیک یکی از مهم ترین صنایع در دنیا به شمار می رود. طراحی انواع دوربین، تلسکوپ، میکروسکوپ، دستگاه های تصویربرداری، طیف سنجی و طراحی دستگاههای مادون قرمز همگی در حوزه طراحی اپتیک و الکترواپتیک قرار دارند. به طور کلی قبل از ساخت یک سیستم اپتیکی ابتدا باید طراحی آن انجام شود، به عبارت دیگر شعاع انحنای سطوح، ضخامتها، فواصل خالی بین عدسیها، قطر مؤلفه های مختلف و نوع شیشه تعیین می شود. دلیل پیچیدگی عدسیها این است که در حالت ایدهال، تمامی پرتوهای منتشر شده از یک نقطه شیء در تمام طول موجها، باید به طور دقیق عبور داده شوند و تصویری کامل بسازند. تصویر یک شیء تخت، باید در تصاویری که در راستای مستقیم قرار دارند بدون هیچ گونه انحرافی تخت باشد. پارامترهای در دسترس طراح برای تغییر در ساختار سیستم اپتیکی به درجه های آزادی موسوم اند. این درجه های آزادی شامل شعاع انحنای سطوح، ضخامتها، فضاهای خالی، ضرایب شکست، توان پاشندگی شیشه ها و مکان دهانه بند؟ یا دریچه محدود کننده سیستم می شود. حفظ فاصله کانونی موردنیاز عدسیها همواره لازم است، در غیر این صورت دهانه نسبی و ارتفاع تصویر تغییر خواهد کرد. در نهایت، طراح باید کار خود را با یک سیستم اولیه متناسب و خوب تمام کند. از این رو هر تغییر ساختاری که در سیستم ایجاد می شود باید با برخی تغییرات دیگر همراه باشد تا کانون ثابت بماند. همچنین اگر عدسی برای بزرگنمایی ثابتی استفاده می شود، این بزرگنمایی باید در کل فرآیند طراحی حفظ شود. طراح سیستم لنزی اغلب برای دستیابی به نتیجه ای مطلوب، با تنوعی از روش ها مواجه است. موفقیت یک پروژه تا حد زیادی تحت تأثیر انتخاب او است. برخی از سؤالات پیش روی او عبارت اند از: آیا سیستم آینه ای استفاده شود یا سیستم عدسی؟ آیا یک سطح قوی را می توان جایگزین دو سطح ضعیف کرد؟ آیا یک عدسی با ضریب شکست بالا را می توان بجای دو عدسی با شیشه های معمولی بکار برد؟ آیا یک سطح غیر کروی قابل جایگزین با دو سطح کروی است؟ آیا یک عدسی با فاصله کانونی زیاد که زاویه ی میدانی باریک دارد را می توان بجای یک عدسی با فاصله کانونی کم بکار برد؟ آیا به منظور ایجاد تغییرات گام به گام بزرگنمایی، می توان عناصر عدسی که دارای کانون متغییر هستند.
-230x250.jpg "کتاب آموزش جامع طراحی سه بعدی با نرم افزار")
