فرهنگ را مجموعه دستاوردهای معنوی یک ملت تعریف کرده اند. فرهنگ بافتهای انسانی و ساخته و پرداخته دست بشر است. این یافته موجودیت و هویت یک جامعه را منعکس می کند بنابراین، بسیار پر اهمیت و تأمل برانگیز است. فرهنگ تنوع فراوانی دارد و هر قوم و ملتی از فرهنگ خاص خود برخوردار است. «فرهنگ عمومی» یکی از شاخه های فرهنگ و البته مهم ترین شاخه آن محسوب میشود. اصلی ترین دلیل این ادعا گستردگی و جامعیت فرهنگ عمومی در بین ملل گوناگون است. بر این اساس، می توان چنین گفت که فرهنگ عمومی همان فرهنگ زندگی است؛ پس لازم است تا مطالعه فرهنگ عمومی دغدغه اصلی دست اندرکاران نظام فرهنگی کشور باشد. بر این اساس، می توان آسیب های فرهنگ عمومی را مورد شناسایی قرار داد و با استفاده از واقعیات به منظور رفع آنها برنامه ریزی کرد. کتاب حاضر بنابر ضرورت فوق و با هدف رفع کمبودهای موجود، با بهره گیری از منابع معتبر در این زمینه نوشته شده است. در تألیف این کتاب، از سرفصل های مصوب شورای برنامه ریزی آموزشی و درسی دانشگاه علمی - کاربردی به شیوه ای کامل و دقیق تبعیت شده است. از این رو، کتاب فرهنگ عمومی به مثابه بخشی از دروس مهارت مشترک برای دانشجویان مقطع کاردانی گروه فرهنگ و هنر، به ارزش دو واحد نظری در پنج فصل، به شرح زیر گردآوری شده است:
در فصل اول، به موضوع فرهنگ و مطالعات فرهنگی» در هشت بخش به این شرح پرداخته می شود. در ابتدای فصل، تعریف فرهنگ از نظر لغوی در لغت نامه ها و دایرة المعارف ها و از دیدگاه اندیشمندان ارائه می شود. نکته چشمگیر در توصیف فرهنگ این است که تعریف واحدی از فرهنگ بیان نشده و اندیشمندانی همچون افلاطون، فارابی، فریره، تایلر، امام خمینی (ره)، مقام معظم رهبری، و علامه جعفری، با توجه به مؤلفه های مختلف، این یافته انسانی را به اشکال گوناگون بیان کرده اند. سپس، به بیان اهمیت و شناخت فرهنگ می پردازیم. قبلا، در اهمیت فرهنگ گفته شد
