این کتاب، کتابی است در باب مصاحبه بالینی در مقام کار حرفه ای که در آن، دستور، خواندن و نوشتن و ریاضي، مصاحبه بالینی تشریح می شود؛ اما به راهنمایی امرسون آن را در پوشش چیزهای دیگر گنجانده ایم، به خواننده هم همین شیوه را توصیه میکنیم در میان چیزهایی که برای پرورش مهارتهای مصاحبه گری به میان آورده ایم اینجا و آنجا با لطیفهای، مهار خیال و رؤیا را رها کرده و به رؤیاها پر و بال داده ایم، و از لغزشها و توفیق های خود و همکارانمان داستانها گفته ایم. دلمان می خواهد هر کس به دنیای مصاحبه رو می آورد با همه شور و شوق و همت خود و با رویکردی در خور و شایسته برای حل و فصل رنجها و آشفتگی های انسان هایی که به او روی می آورند تلاش کند شیوه های ارزیابی و یاری دادن به آنان را فرا گیرد. امیدواریم پویندگان این راه علاوه بر آموزه ها و آموختنیها، چیزهای دیگری را هم به آنها بیفزایند . به ویژه خویشتن خود را مصاحبه بالینی کار و تلاشی توأم با عمل است باید این گمان را از ذهن بیرون راند که بتوان فقط از راه خواندن کتاب، چگونگی ملاقات، گوش دادن، ارزیابی، و ارائه کمک حرفه ای به انسانها را یاد گرفت.
ساختار کتاب کتاب در چهار محور تنظیم شده است: اول «متخصص شدن در زمینه سلامت روان» که دو فصل را در برمی گیرد. فصل اول «مقدمه: فلسفه و ساختار این کتاب»، خواننده را با فلسفه کلی ما در باب مصاحبه بالینی آشنا می کند که در آن آخرین پیشرفت های کار مصاحبه بالینی به میان می آید و دانشجو تشویق میشود چشم انداز و دیدگاه نظری / فلسفی خویش را بپروراند. در فصل دوم «بنیادها و زمینه سازی» به تعريف مصاحبه بالینی می پردازیم و از متغیرهای فیزیکی فضاهای عادی مصاحبه و نیز باریک بینی ها و نکته های حساس حرفه ای و اخلاقی سخن به میان می آوریم.
بخش دوم در سه فصل به «پرورش مهارت گوش دادن و برقراری ارتباطی می پردازد. از پهنه های گسترده گوش دادن، رهنموددهی و پاسخهای تقویت کننده رابطه در مصاحبه بالینی، هر یک در فصلی جداگانه گفتگو به میان می آید. علیرغم اهمیت هنر «گوش دادن»، برای بسیاری از مردم و از آن جمله حرفه ای های سلامت روان، این هنر نه سهل و ساده است و نه طبیعی. بنابراین بخش ها و گوشه های ظریف آن را یعنی «مهارتهای اولیه توجه، گوش دادن، و اقدام را در فصل سوم تشریح می کنیم. در فصل چهارم با عنوان «رهنموددهی: پرسشگری و مهارت های عملی» توصیف بسیاری از گزاره ها و گفته های رهنمودی و فنون آنها از آن جمله پرسشگری را که مصاحبه گرهای بالینی می توانند به کار ببندند
