جامعه پویا با الهام از تجربه های گذشته خود، به خصوص تجربه های موفق و حتی تجربه های ناموفق، راه موفقیت را در زمان کوتاه تری خواهد پیمود. همان گونه که بزرگان گفته اند «تجربه را تجربه کردن خطاست.» و این بدان معناست که بایست از تجربه های گذشته، به نفع ساختن آینده ای روشن درس گرفت. مطالعه تاریخ در معنای عام خود و مطالعه تاریخ معماری معاصر ایران در معنای خاص، با هدف درس گرفتن از موفقیت ها و عدم موفقیت های این تجربه صورت می پذیرد. بدیهی است باز خوانی تجربیات صورت گرفته در گذشته، با هدف درس گرفتن از آن ها، مقدمه ای سرنوشت ساز در دستیابی به معماری سرآمد و ارزشمند و در خور جامعه اصیل و فرهنگ مدار در ایران معاصر، محسوب می شود.
گرایش به معماری سرآمد در تراز جمهوری اسلامی ایران بخشی از فعالیت هایی است که در قالب تجدید حیات گرایی در معماری معاصر ایران شناخته می شود. از سال های اولیه پس از پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون، همواره دستیابی به هویت اسلامی ایرانی و در همین راستا، معماری سرآمد در تراز جمهوری اسلامی ایران همواره در سرلوحه فعالیت های جامعه علمی و تخصصی کشور قرار داشته و در این راستا، فعالیت های مهم و تأثیرگذاری نیز انجام گرفته؛ هرچند فعالیت های انجام شده نسبت به جایگاه و هم چنین اهمیت و ضرورت موضوع، بسیار محدود است.
در تاریخ معماری معاصر جهان، چالش میان دو مفهوم کلیدی یعنی نوآوری و اصالت همواره مطرح بوده است. معماری بایست از یک سو نوآور»، یعنی یکتا و منحصر به فرد باشد و از سوی دیگر لازم است
-230x250.jpg "کتاب کانسارهای اپی ترمال ایران جلد دوم")
-230x250.jpeg "کتاب مبانی دگر شکلی در زمین ساخت")
-230x250.jpg "کتاب کانسارهای اپی ترمال ایران جلد اول")
