کتاب مفاهیم پایه در طراحی داخلی

آفریدن بخشی از روان آدمی و از جمله بارزه هایی است که انسان را از دیگر گونه های جانوری متمایز می کند. آدمی به مدت هزاران سال، به تمرین آفرینش مشغول بوده است. حتی آن زمان که نیازهای اصلی انسان، شامل یافتن غذا و سرپناه بود؛ او این تمنا را در خود احساس می کرد تا ردپایی از خویش بر محیط سکونت برجای گذارد. هرگز برما آشکار نخواهد شد که حال، این تمنا، پاسخی به برخی نداهای ژرف معنوی، یا روشی برای انتقال دانش حیاتی به دیگر اعضای گروه، و یا حتی، راهی صرف برای برجای گذاردن اثری از خویش برای نسل های آینده بوده است. مدت های طولانی است که مردمان، ذهن جستجوگر خویش را به یافتن روشهایی برای حل مسئله ها و رویارویی با مشکل هایی معطوف کرده اند که در کشاکش بقا با آنها روبه رو شده اند: افزایش کارایی، آسودگی بیشتر در زندگی، و در امان ماندن از مخاطرات.

امروزه، چنین معیارهای بدوی و بنیادی که در طبیعت انسان می گنجند- شاید، نمود پیچیده تر و پیشرفته تری یافته باشند؛ با این حال، در کنار دیگر مسئلهها، تمنای آدمی و آن سادگي آغازینش برای آفرینش جهانی «بهتر» و آسوده تر، ادراک آدمی از فضای سکونت و خواسته او برای زیبایی این فضا اثر گذاشته است.

با افزایش سطح توانایی مالی و پررنگ شدن اوقات فراغت، آدمی اهمیت بیشتری برای شبک قائل شده است و می کوشد تا خانه خویش را از آن سرشار سازد. با این وجود، «سبک» امری بسیار شخصی است. پس به چه دلیل، باید فرد دیگری در مقام طراح داخلی را به کار گیرد تا او را در انتخاب امر درخور هدایت نماید؟ و به همان نسبت، چرا باید طراح داخلی به خود اجازه دهد تا آرای خویش را بر فضایی تحمیل کند که مالکش نیست؟ پاسخ این است: طراحی داخلی، حیطه ای را بس فراتر از «امر درخور» در برمی گیرد. طراحی داخلی مشتمل بر نگاهی کلی درباره شیوه استفاده و بهره مندی افراد از فضاهایی است که در آنها سکونت دارند. این حوزه در پي يافتن و آفریدن پاسخی منسجم به مجموعه ای از مسئله هاست تا راهکارهایی برای آنها در بیابد و تجربه آدمی را از فضا شدت و وحدت بخشد. بسیاری از این امر آگاهاند و همچنین، می دانند که به خودی خود، از بینش، مهارت و ادراک لازم برای این حرفه برخوردار نیستند. از این رو، نیاز به مداخله حرفه ای طراحان داخلی وجود دارد.