کتاب نشانه شناسی در پوشاک زنان ترک و کرد در ایران

پوشاک، بارزترین سمبل ،فرهنگی مهم ترین و مشخص ترین مظهر قومی و سريع الإنتقال ترين نشانه ی فرهنگی است که به سرد رعت تحت تأثیر پایانه های فرهنگ پذیری در بین جوامع گوناگون انسانی قرار می گیرد. پوشاک در ایران زمین در بین اقوام مختلف به مقتضای ویژگیهای اقلیمی، درجه تمدن و فرهنگ عقاید مذهبی و آداب و رسوم دستخوش دگرگونیهای بسیاری شده است به خصوص پوشاک سنتی زنان کرد و زنان ترک آذری که اگر به عنوان فرهنگی غنی و ارزشمند مورد توجه قرار نگیرد جای خود را به طور کامل به تولیدات صنعتی جدید با رواج بی حد و حصر خویش خواهد داد و پدیده ی مدگرایی با جاذبه ی فراوان خود همچنان بر تعداد علاقه مندان به مدهای غربی خواهد افزود. در واقع پوشاک سنتی به عنوان پدیده ای ،هنری روایت گر فرهنگ، سلیقه و بینش اجتماعی هر قوم است که امروزه با رواج جاذبه های مدرنیستی به ویژه جلوه های کاذب و مدگرایی رنگ شکل طرح و بافت اصلی آن کم رنگ شده است. امروزه پوشاک سنتی جای خود را به مدهای بی پایه و اساس غربی داده و در این میان پوشاک زنان ترک آذری (آذربایجان و کرد بر اثر گذشت زمان دچار تغییر و تحول شده است هر روز از علاقه مندان به پوشاک سنتی در میان این دو گروه کاسته شده و پوششهای امروزی جایگزین آنها گشته است. در برخی از شهرها که گنجینه ی عظیمی از قومیتهای مختلف را همچون قوم ترک آذری و قوم کرد دار است، استفاده از لباسهای محلی تنها در برخی از مراسم و جشنها مورد استفاده قرار میگیرد که باعث بسی تأسف و نگرانی است جوانان بیشتر به سمت پوشاک غربی متمایل هستند و دیگر سراغی از پوشاک سنتی و محلی قوم خویش نمیگیرند و در پاره ای موارد حتی پوشاک سنتی قوم خویش را از مد افتاده"، "کهنه و قدیمی"، یا حتی خنده دار" توصیف می کنند. پوششی که نشان هویت جامعه است چرا باید در فرایند گذار دستخوش تحولات و دگرگونی به شیوه ی غربی شود؟