حافظه مطمئنا با یادگیری رابطه نزدیکی دارد. قابلیت یادگیری نمی تواند بدون وجود حافظه جریان یابد. واژه حافظه به یاد داری و بازیابی بعدی اطلاعات اشاره دارد. با این وجود حافظه یکی از مباحثی است که اختلاف نظر زیادی درباره آن وجود دارد. تا کنون تعاریف متعددی از یادگیری شده است که اکثر آنها یادگیری را به عنوان یک پدیده رفتاری یا روان شناختی معرفی می کنند، در صورتی که می توان یادگیری را تغییر سازشی ایجاد شده در رفتار توسط تجربه تعریف کرد. حافظه ارتباط نزدیکی با یادگیری دارد و شامل ذخیره سازی و به یادآوری تجربیات قبلی است. تمامی یادگیری ها نشانی از تجربه دارند و با فراموش شدن تمامی تجربیات قبلی یادگیری صورت نمی گیرد. حافظه ویژگی ای از مغز است که نواحی مختلفی از مغز مانند کورتکس مغزی و چندین بخش از سیستم لیمبیک در آن نقش دارند. لوب تمپورال و تشکیلات هیپوکامپی جهت انتقال حافظه های کوتاه مدت به بلندمدت در گیرند. نئوکورتکس و بخشهای مختلفی از سیستم لیمبیک در ذخیره نمودن حافظه بلندمدت دخالت دارند. کورتکس هیپوکمپ با نواحی ارتباطی حسی از یک طرف و هیپوکمپ از طرف دیگر در ارتباط است. احتمالا این ارتباطات کورتکس پاراهیپوکمپ را مناسب برای تثبیت حافظه می سازند. یادگیری فرایندی است که طی آن اطلاعات جدید توسط سیستم عصبی کسب می گردد. حافظه فرایندی است که اطلاعات ذخیره شده با گذر زمان حذف می گردد.
-230x250.jpg "کتاب فیزیولوژی در بیماری های قلبی_عروقی")
