کتاب درس‌های یونانی

در کلاس درسی در سئول، زنی جوان به استاد زبان یونانی خود نگاه می‌کند. زن سعی می‌کند حرف بزند ولی صدایش را از دست داده. استاد که به‌تدریج بینایی‌اش کم و کمتر می‌شود، هر روز بیشتر جذب این زن ساکت می‌گردد. به‌زودی هر دو متوجه می‌شوند که دردی عمیق‌تر از بی‌صدایی و نابینایی، آن‌ها را به هم نزدیک می‌کند . . .

رمان «درس‌های یونانی» نوشتۀ هان کانگ (برندۀ نوبل ادبیات ۲۰۲۴) داستان پیوند این دو نفر و نامه‌ای عاشقانه و لطیف از ارتباط و عواطف انسانی است. رمانی پیرامون لطف نجات‌دهندۀ زبان، عواطف و ارتباط انسانی ‌است. رمان درس‌های یونانی نوشتۀ هان کانگ (برندۀ نوبل ادبیات ۲۰۲۴) داستان پیوند این دو نفر و نامه‌ای عاشقانه و لطیف از ارتباط و عواطف انسانی است. رمانی پیرامون لطف نجات‌دهندۀ زبان، عواطف و ارتباط انسانی ‌است. این رمان به‌آرامی دو زندگی را که در کلاسی در سئول با هم برخورد می‌کنند را ترسیم می‌کند؛ زندگی یک معلم یونانی باستان در اواخر دهۀ سوم زندگی‌اش و در حال ازدست‌دادن بینایی‌اش، و زندگی شاگردش که مادری است جوان که درگیر نبردی کشدار برای گرفتن حضانت پسرش است و اخیرا برای بار دوم توانایی صحبت‌کردنش را از دست داده.

وقتی نام هان کانگ نویسندۀ شهیر کره‌ای را می‌شنویم، نخستین چیزی که به ذهنمان خطور می‌کند، زبان منحصر‌به‌فرد و روایت‌های عمیق و انسانی اوست که مرزهای ملیّت، زمان و فرهنگ را درمی‌نوردد. هان کانگ که با اثر برجستۀ  گیاهخوار توانست جایزۀ معتبر بین‌المللی بوکر را از آن خود کند، در درس‌های یونانی ما را به دنیایی دعوت می‌کند که در عین ملموس‌بودن، سرشار از لایه‌های پیچیدۀ انسانی است.

زیبایی و عمق خاصی در نثر هان کانگ نهفته است و توانایی او در به تصویرکشیدن درونیات پیچیدۀ انسانی قابل تحسین است. کتاب، با تأکید بر سادگی و در عین حال پیچیدگی زبان و اندیشه، می‌تواند برای خوانندگان فارسی‌زبان نه‌تنها جالب بلکه تأمل‌برانگیز باشد. 

رمان «درس‌های یونانی» سفری‌ست به درون خود و به معنای بودن، در جهانی که گاه به نظر بی‌رحم می‌آید. کتاب دربارۀ زنی‌ست که به‌تدریج صدای خود را در میانۀ سکوت می‌جوید و در این مسیر، رابطه‌ای عمیق و شاعرانه با زبان، بدن و هستی برقرار می‌کند. نثر هان کانگ، ظریف و گاه شکننده است؛ مانند تابلوی آبرنگی که هر لکه و رنگ آن، معنا و حسی از زندگی را در خود دارد. 

هان کانگ در «درس‌های یونانی» ما را به بازاندیشی در مفاهیم آشنایی چون زبان، هویت و پیوند انسان با هنر دعوت می‌کند. او از سادگی و روزمرگی شروع کرده و خواننده را آرام‌آرام به ژرفای وجود انسان می‌برد؛ جایی که کلمات، سکوت و تصاویر در کنار هم، معنایی تازه می‌سازند.