بیش از ۲۰ سال است که تدریس درس آشنایی با پارچه و لباس های سنتی ایران را در دانشکده های هنر دانشگاه های الزهراء (س)، علم و فرهنگ و بعضا دانشکدهی هنرهای کاربردی دانشگاه هنر تهران بر عهده داشته ام و در این فاصله ی زمانی سخنرانی های متعددی را هم در خصوص ضرورت توجه به لباس های بومی و سنتی، ایراد کرده ام و یا با طرح و ارایه ی مقالاتی این مهم را متذکر شده ام. واقع امر آن است وقتی که در سال ۱۳۹۶ عهده دار تدریس درس مذکور در دانشکده هنر دانشگاه الزهراء (س) شدم جز کتاب های قدیمی از استادانی چون زنده یاد جليل ضیاء پور و زنده یاد يحيي ذكاء که البته آنها هم علیرغم با ارزش بودن - که حاصل زحمات طاقت فرسای نویسندگانی باذوق، صبور و اهل مطالعه و تحقیق بود - کتاب درسی محسوب نمی شد و نمی توانست به عنوان مرجع و مأخذی که به طور مستقیم مورد استفاده ی دانشجویان قرار گیرد، توصیه شود.
