خانواده Solanaceae با دارا بودن سبزی هایی نظیر سیب زمینی، گوجه فرنگی، بادمجان و فلفل از مهمترین خانواده های سبزی های زراعی محسوب می شوند. در میان آنها گوجه فرنگی، بادمجان و فلفل سبزیهای فصل گرم هستند و در مقایسه با سیب زمینی که سبزی فصل سرد محسوب می شود به دمای بالاتری برای جوانه زنی، رشد و تولید محصول نیاز دارند. سیب زمینی با سطح زیر کشت حدود ۱۶۶ هزار هکتار و میزان تولید ۳ / ۸ میلیون تن عمده ترین سبزی این خانواده در ایران محسوب می شود (بی نام، ۱۳۸۲). این محصول علاوه بر مصارف معمولی در فرآوری نیز کاربرد فراوان دارد و به صورت سرخ کرده، پوره، یخ زده و کنسرو شده نیز مورد استفاده قرار می گیرد. سیب زمینی همچنین کاربردهای صنعتی داشته و در تهيه الكل، نشاسته، چسب و از نشاسته آن در حفاری چاههای نفت استفاده می شود. با توجه به خاصيت خوب انباری سیب زمینی توجه زیادی به افزایش عمر انباری و کاهش ضایعات پس از برداشت این محصول صورت گرفته است.
گوجه فرنگی در بین سبزیهای مهم این خانواده محسوب می شود. سطح زیر کشت و میزان تولید این محصول در کشور به ترتیب ۱۳۰ هزار هکتار و ۴ / ۱ میلیون تن می باشد (بی نام، ۱۳۸۲). در سالهای اخیر کشت و کار گلخانه ای این محصول افزایش یافته و با توجه به سود آوری آن به سرعت در حال توسعه می باشد. این سبزی نیز علاوه بر مصرف تازه خوری در تولید محصولات فرآوری شده نظير رب و سس گوجه نیز مورد استفاده قرار می گیرد.
محصول بادمجان و فلفل اگر چه از اهمیت کمتری نسبت به سیب زمینی و گوجه فرنگی برخوردارند و آمار مشخصی در رابطه با سطح زیر کشت و میزان تولید آنها در کشور و بود ندارد ولی جزء سبزیهای پرمصرف محسوب می شوند. خصوصأ فلفل که علاوه بر مصرف تازه خوری جهت تولید ادویه نیز کشت و کار می شود. در حال حاضر گیاهان این خانواده غير از سیب زمینی در محیط باز و گلخانه مورد کشت و کار قرار می گیرند و آفات متعددی سبزیهای این خانواده را مورد حمله قرار می دهند که با توجه به اهميت سبزی های این خانواده در این فصل به تفصيل مورد بررسی قرار گرفته اند.