کتاب ارزیابی های نوروسایکولوژیک و آزمون های شناختی

از دیرباز، روش های مختلفی ته بیماران، مورد استفاده قرار گرفته | به یک مهارت خاص و تلاش برای تعیین ناحیه مغزی که دیده باشد، انجام می گیرد. بخش اساسی اززبان برای ارزیابی رسمی کارکردهای اجرا و نمره گذاری آزمون های نورو به مغزی صدمه های مختلفی توسط فلاسفه و روان شناسان برای بررسی حالات ذهنی و روانی افراد و و استفاده قرار گرفته است. ارزیابی نوروسایکولوژیک به طور سنتی برای بررسی میزان آسیب دیابت خاص و تلاش برای تعیین ناحیه مغزی که ممکن است در پی یک آسیب مغزی صدمه انجام می گیرد. بخش اساسی ارزیابی نوروسایکولوژیک، اجرای آزمون های نوروسایکولوژیک دیایی رسمی کارکردهای شناختی می باشد، با این حال، ارزیابی نوروسایکولوژیک چیزی فراتر از گذاری آزمون های نوروسایکولوژیک است و باید حالات روانی شخص، مورد ارزیابی قرار گیرد. بین، ارزیابی نوروسایکولوژیک فقط به اجرای آزمون های نوروسایکولوژیک استاندارد محدود نمی شود، بلكه انجام مصاحبه بالینی و استفاده از روش هایی که در معاینات نورولوژیکی نیز رایج هستند می توانند به جوان تکنیک هایی جهت بررسی وضعیت عصب روان شناختی شخص مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، آزمون های نوروسایکولوژیک استاندارد می توانند هم در موقعیتهای بالینی جهت ارزیابی وضعیت عصب روانشناختی بیمار مورد استفاده قرار گیرند و هم در پژوهش های عصب روان شناسی. ولی روش هایی مانند مصاحبه و انجام معاینات نورولوژیکی که بیشتر به صورت کیفی انجام می گیرند، بیشتر برای استفاده در موقعیت بالینی مناسب هستند. در ارزیابی های نوروسایکولوژیک، نمی توان فقط به نتیجه آزمون اتکا کرد. زیرا عوامل متعددی می توانند بر نتیجه آزمون های نوروسایکولوژیک تأثیرگذار باشند. از جمله این عوامل عبارتند از: مصرف داروهای روانپزشکی و داروهایی که بر هوشیاری شخص تأثیر می گذارند (مانند مسکن های مخدر)، بی خوابی، استرس، خستگی و حتی زمان اجرای آزمون. گاهی مشاهده میشود که آزمون زمانی اجرا می شود که شخص در پایین ترین سطح هوشیاری خود قرار دارد(مانند ظهر بعد از صرف ناهار یا شب هنگام). در این صورت ما هرگز عملکرد واقعی آزمودنی را مورد سنجش قرار نمی دهیم و هر نتیجه ای که به دست اید تحت تأثیر عوامل بیرونی بوده است. بنابراین، جهت اجرای آزمون های نوروسایکولوژیک باید نهایت نوروسایکولوژیک اجرای مجدد آزمون نیز نمی تواند نتیجه درستی به ما بدهد؛ مانند آزمون دسته بندی کارتهای ویسکانسین که پس از یک بار اجرا، آزمودنی قاعده آزمون را فرا می گیرد و اگر بخواهیم بار دوم آن را اجرا کنیم، با اجرای آن به دلیل آشنایی کامل آزمودنی با قاعده آزمون، امکان پذیر نیست یا اینکه اجرای دوم باید پس از گذشت مدت زمان نسبتا طولانی انجام گیرد. لذا توصیه میشود قبل ازانجام این آزمون های آزمایشگر تمامی شرایط را بررسی کرده و در مناسب ترین شرایط ممکن آزمون را اجرا کند. در واقع، بهتر است شرایط کنترل شده برای ارزیابی نوروسایکولوژیک وجود داشته باشد. برخی از انواع آسیب های مغزی با مشکلات رفتاری و شناختی همراه خواهند بود. نوروسایکولوژیستها می توانند غربالگری برای این مشکلات را با استفاده از هر یک از روش های زیر یا ترکیبی از آنها آغاز کنند گرفتن شرح حال شامل جمع آوری سوابق پزشکی بیمار و خانواده، حضور یا عدم حضور مرحله مهم رشدی و سوابق روانشناختی می باشد. مصاحبه: روان شناسان و نوروسایکولوژیستها از مصاحبه ساختار یافته به منظور تعیین نوع مشکل عصب شناختی که ممکن است بیمار تجربه کند، استفاده می کنند. آزمون های نوروسایکولوژیک: این آزمون ها به طور ویژه تکالیفی برای اندازه گیری یک کار کرد روان شناختی مرتبط با ناحیه ای خاص از مغز هستند. در این کتاب سعی شده است تا جدیدترین و پرکاربردترین آزمون های شناختی و نوروسایکولوژیک گنجانده شود. امید است که مورد استفاده دانشجویان و اساتید رشته های علوم شناختی و روان شناسی قرار گیرد.