كتاب تدريس مطالعات اجرا

تدریس مطالعات اجرا ماهیت نوظهور و چالش‌برانگیز این حوزه را منعکس می‌کند، حوزه‌ای که به طیف گسترده‌ای از رفتارها و اعمال انسانی از گفتگوهای روزمره تا تئاتر رسمی و آیین‌های فرهنگی می‌نگرد. این آزادی عمل میان‌رشته‌ای که توسط نویسندگان وضع شده است، دیدگاه جدیدی از مطالعات اجرا را نشان می‌دهد؛ یک رابطه و رفت‌وبرگشت عمدی بین زیست روزمره و کلاس درس.

درباره‌ی نویسندگان اصلی:

ناتان استاکی دانشیار و رئیس دپارتمان ارتباطات گفتار در دانشگاه کاربوندیل جنوبی ایلینوی است و در آنجا دوره‌هایی را با محوریت مطالعات اجرا تدریس می‌کند. او از سال 1995 تا 2001، سالنامه‌ی تئاتر: مجله‌ی مطالعات اجرا را جمع‌آوری و منتشر می‌کرد. استاکی همچنین به‌عنوان رئیس بخش مطالعات اجرای انجمن ملی ارتباطات و در هیئت مدیره‌ی اجرایی مطالعات اجرا فعالیت کرده است. تحقیقات او در مورد تجزیه‌و‌تحلیل دیالوگ، اجرا و آموزش در ادبیات در مجلات معتبر روش‌شناسی و روانشناسی اجتماعی و آموزش ارتباطات منتشر شده است.

سینتیا ویمر همزمان با اخذ دکترای زبان و ادبیات انگلیس، در دانشگاه مریلند دوره‌های نمایشنامه‌نویسی و تئوری اجرا را هم گذراند. ویمر سخنران مهمان برنامه‌هایی که کتابخانه‌ی فولگر شکسپیر برگزار می‌کرد، بوده است. او به مدت سه سال در هیئت مدیره‌ی «اِی.تی.اچ.ای» که یک انجمن تئاتر برای بهبود شرایط آموزش این هنر است، حضور داشت و به توسعه‌ی گروه مطالعات اجرا کمک کرد..

درباره‌ی تدریس مطالعات اجرا:

این کتاب که توسط ناتان استاکی و سینتیا ویمر جمع‌آوری شده است، اولین راه‌حل سازمان‌یافته‌ی نظریه، عمل و آموزش مطالعات اجرا است. این مجموعه شامل شانزده مقاله از محققان و مربیان برجسته‌ی حوزه‌های تئاتر و انسان‌شناسی است.

تدریس مطالعات اجرا از سه بخش به شرح زیر تشکیل شده است:

بخش اول که «مشخص‌کردن جایگاه مطالعات اجرایی» نام دارد، از شش مقاله تشکیل شده: «مطالعات تئاتری/مطالعات فرهنگی/مطالعات اجرایی» نوشته‌ی جوزف رچ،  «پداگوژی انتقادی نمایشی شرح با جزئیات سیاست‌های آموزش آزادی‌بخش» نوشته‌ی الیس لم پینیو، «سخن‌گفتن از خداوند پداگوژی اجرا در مدرسه‌ی الهیات» نوشته‌ی ریچارد اف‌وارد، «اجرای کوئیر که باقی خواهد ماند» نوشته‌ی مشترک کریگ گینگریچ و فیل بروک، «تئوری اجرا در برنامه‌ی انسان‌شناسی» نوشته‌ی ویلیام اُبیمن و «شاعرانه‌ها و سیاست‌های تمرین تجربه، تجسم‌‌بخشی و مشارکت تحقیقاتی» نوشته‌ی میشل کیسلیوک.

بخش دوم که « تجسم‌بخشی و معرفت‌شناسی» نام دارد، از پنج مقاله تشکیل شده: «مطالعات اجرایی، پداگوژی و بدن‌ها درون کلاس و به‌عنوان کلاس» نوشته‌ی جودیت هامرا، «تجسم‌بخشی عمیق معرفت‌شناسی اجرای طبیعی» نوشته‌ی ناتان استاکی، «عمل، ساختار، وظیفه و احساس؛ تئوری‌های بازیگری، احساس و تعلیم اجراگر از دیدگاه مطالعات اجرایی» نوشته‌ی فیلیپ بی‌زریلی،  «اجرای رازآلود؛ کارگاه نویسندگی در اتوپرفورمنس (خوداجراگری)» نوشته‌ی  مایکل اس‌بومن و روت لورین بومن به‌صورت مشترک، «تدریس در سرزمین مرزی» نوشته‌ی جانی ال‌جونز و «گفت‌وگوهای اجرا و پداگوژی» نوشته‌ی آرتور جی‌سباتینی.

بخش سوم که « تبادل مرزها» نام دارد هم از پنج مقاله تشکیل شده: «اصول بداهه‌پردازی مطالعات اجرایی و تئاتر» نوشته‌ی لیندا ام‌پارک‌ فولر، «درون احتمالات زندگی می‌کنم؛ استفاده از مشاوره‌های تدریس برای مطالعات اجرایی» نوشته‌ی سینتیا ویمر، اختراعات‌مداخلات اجرا؛ طراحی برای تکنولوژی‌های آینده ازطریق اجرای تعاملی نوشته‌ی اریک دیشمن، «تئاتر مظلومان با دانشجویان مرفه؛ تمرین بوآل در کلاس کالج آمریکایی» نوشته‌ی بروس مک‌کوناچی و  «مطالعات اجرایی، عصب‌‌شناسی و محدودیت‌های فرهنگ» نوشته‌ی جان امیگ.

نکات درباره‌ی تدریس مطالعات اجرا:

در پیشگفتار کتاب درمورد وضعیت مطالعات اجرا آمده است:

سیزیفِ خوشحال معلم فرهیخته‌ای ‌است که مطالعات اجرا تدریس می‌کند و وظایفش هیچ‌گاه پایان نمی‌یابد؛ چراکه این زمینه‌ی آموزشی همیشه درحال تغییر است. به محض اینکه فکر کنید همه‌چیز را می‌دانید، روز از نو و روزی از نو. مطالعات اجرایی مقوله‌ی آموزشی نیست که زیر بار روش‌های طبقه‌بندی‌شده، کاغذهای زرد سخنرانی یا فایل‌های کامپیوتری طویل برود. اتفاقات معاصر (شخصی، محلی، ملی و جهانی) از دیدگاه‌های تاریخی و تئوری بررسی و به‌کار گرفته می‌شوند. احساسات معلم و شاگردان در ارتباط با خودشان و دیگران عریان به نمایش درآورده می‌شوند، نه پنهانی و در زیر عبای هدفمندی. هروقت واحد درسی را تدریس می‌کنم، مطمئن می‌شوم که بخش مهمی از منابع (متون، رسانه و کارهای پژوهشی میدانی) جدید باشند. بیش از اندازه خودم را آماده نمی‌کنم.

هیجان اینکه در کلاس درس پرسشی مطرح شود و درباره‌اش ندانی، بسیار تحریک‌کننده است. من و شاگردان با هم بازی می‌کنیم تا بهتر با موضوع‌ها درگیر شویم (اما در واحدهای آموزشی سخنرانی‌محور که هرازگاهی قبول می‌کنم، دوست ندارم پرسشی مطرح نشود). در مقام برگزارکننده‌ی کارگاه اجرایی، تا جای ممکن با ذهن خالی کار می‌کنم. می‌دانم که برای آمادگی، رهاسازی و مرکزیت‌گرایی یوگا آموزش خواهم داد؛ اما آنچه اتفاق می‌افتد به شرکت‌کنندگان، تجربیاتم، واسطه‌ی بین هیاهوی لحظه و جست‌وجوی گروهی برای آرامش گسترده بستگی دارد.