کتاب «خوانش خوی انسانی: داروینیسم ادبی در نظر و عمل» نوشته جوزف کارول، بنیانگذار و نظریهپرداز اصلی جریان «داروینیسم ادبی»، با ترجمه حسن اکبریبیرق توسط نشر خاموش منتشر شده است. کارول در این اثر استدلال میکند که داروینیسم ادبی صرفاً یک «مکتب» یا جنبش دیگر در نظریه ادبی نیست، بلکه نیروی محرک یک تغییر پارادایم بنیادین در مطالعات ادبی است. کتاب شامل جستارهای نظری، پژوهشهای تجربی نوآورانه، مرورهای گسترده از تاریخ فکری، و تفسیرهای پیچیده از آثار ادبی مشخص از جمله «تصویر دوریان گری»، «بلندیهای بادگیر»، «شهردار کاستربریج» و «هملت» است. کارول با تکیه بر روانشناسی تکاملی نشان میدهد که چگونه ساختارهای داستانی و شخصیتپردازیها بازتابی از طبیعت تکاملیافته انسان هستند.