بسیاری از مردم ازعکس گرفتن بیزارند، نه به آن خاطر که می ترسند در چشم دیگران بی حرمت شوند، بلکه بدین سبب که دوربین را دوست ندارند و از آن می ترسند. اغلب آدمها به دنبال یافتن تصویر ایده الی از خود هستند و می خواهند زیباترین حالتشان در عکس به نمایش درآید و عجز دوربین در نشان دادن جذابیتشان توهین به آنها تلقی می شود...! ... عکاس ناظری ریزبین اما بیطرف به شمار می آمد؛ کاتب و نه شاعر؛ اما مردم سریعا پی بردند که هیچ دو نفری از سوژهای مشابه، عکسِ مشابه نمیگیرند و کار دوربین نه ثبت عینی و غیرشخصی، که ارزیابی جهان است...! ... درک خود ما از موقعیت اکنون تابع مداخلات دوربین است. حضور همه جانبهی دوربینها به طرزی مجابکننده چنین القا میکنند که زمان مشتمل بر رویدادهای جذاب است. رویدادهایی که ارزش عکس شدن دارند. این, به نوبهی خود, باعث میشود که به سادگی احساس کنیم هر رویدادی, وقتی در شرف تکوین است و بهرغم هر ویژگی اخلاقی, باید امکان یابد که خود را کامل کند؛ تا اینکه چیز دیگری, یعنی عکس, بتواند به جهان آورده شود...!