"درباره یقین" یکی از آثار کلیدی لودویگ ویتگنشتاین، فیلسوف برجسته قرن بیستم، است که به بررسی عمیق مفاهیمی چون دانش، شک و یقین میپردازد. این اثر که در آخرین سالهای زندگی او نوشته شده، به تأملات ویتگنشتاین در مواجهه با دفاع جرج ادوارد مور از عقل سلیم اختصاص دارد. برخلاف آثار پیشین او مانند "پژوهشهای فلسفی"، این کتاب ساختار یکپارچهای ندارد و بیشتر مجموعهای از یادداشتها و تأملات فیلسوف در باب مبانی معرفت است. "درباره یقین" با به چالش کشیدن شکگرایی افراطی و تأمل در ماهیت باورهای بنیادین، به بررسی رابطه میان زبان، عمل و یقین در زندگی روزمره میپردازد.
این کتاب به جای ارائه یک استدلال خطی، از مجموعهای از یادداشتها تشکیل شده است که ویتگنشتاین بین سالهای 1949 و 1951 نوشته است. این یادداشتها به بررسی موضوعاتی نظیر:
- مرزهای شک و امکان آن،
- تفاوت میان دانستن و باور،
- و چارچوبهای یقینی میپردازند که مبنای تعامل انسان با جهان را شکل میدهند.